Torbutrol jest bezpiecznie stosowany jako lek przeciwbólowy w medycynie weterynaryjnej od lat. Jest szczególnie skuteczny jako środek uspokajający u kotów ze względu na swoje łagodne właściwości – działa szybko w organizmie zwierzęcia przez krótki czas z stosunkowo drobnymi, łatwymi do leczenia skutkami ubocznymi.
Działanie
Torbutrol, nazwa handlowa butorfanolu tartratu, to lek opioidowy stosowany w medycynie weterynaryjnej do tłumienia kaszlu u kotów z chorobami dróg oddechowych. Nazywany też Torbugesic, butorfanol może być przepisywany jako lek przeciwbólowy (analgetyk) dla zwierząt przed operacjami i dla starszych kotów z przewlekłym bólem związanym z osteartrozą. Butorfanol powszechnie stosuje się przed chemioterapią nowotworową, bo walczy z nudnościami.
Skutki uboczne
Uspokojenie jest powszechne u kotów, gdy butorfanol stosowany jest w niższych dawkach jako antytusywnik (środek na kaszel) lub lek przeciwbólowy; w wyższych dawkach częste jest depresja oddechowa. Niektóre koty mogą stać się tak zaparte, że nie mogą oddać kał. Inne koty rozwiną biegunkę. Bradikardia (obniżone tętno) może wystąpić przy podawaniu butorfanolu przed operacją, ale weterynarze są świadomi tego skutku i zazwyczaj blisko monitorują serce uspokojonego zwierzęcia. Przy ciężkiej depresji oddechowej, lek nalokson może służyć do odwrócenia działań butorfanolu.
Funkcja
Butorfanol działa na dwa sposoby w organizmie kota. Ten opioidowy środek uspokajający zmusza konkretne komórki receptorowe do wiązania się z innymi lekami przeciwbólowymi, tworząc bardziej relaksujący efekt bez problemów oddechowych normalnie związanych z głębokim uspokojeniem. Butorfanol działa jako środek na kaszel, powodując wiązanie innego rodzaju komórek receptorowych z innymi środkami uspokajającymi, by wywołać łagodną, kontrolowaną depresję oddechową. Weterynarze mogą też podawać butorfanol, by zapewnić ulgę w bólu i uspokojenie, neutralizując silniejsze efekty narkotykowe leków takich jak hydrokodon i oksymorfon.
Rozważania
W warunkach klinicznych butorfanol zazwyczaj podaje się kotom w formie iniekcji. Do użytku domowego jest często przepisywany w tabletkach, by dawać trzy do czterech razy dziennie. Weterynarze zalecają, by właściciele, którzy ominą dawkę, nie podwajali następnej, bo może to okazać się toksyczne dla kota. Właściciele muszą też pamiętać, że butorfanol to substancja kontrolowana z grupy II i powinna być przechowywana z dala od dzieci i innych zwierząt w pojemniku odpornym na światło i dziecko.
Ostrzeżenie
Weterynarze muszą wiedzieć o innych lekach, które przyjmuje pacjent, z powodu interakcji lekowych z butorfanolem, które mogą zaszkodzić kotu. Butorfanol osłabia działanie innych opioidów, takich jak morfina i meperydyna, i wzmaga działanie innych środków uspokajających. Jeśli stosowany razem z tranquilizatorami lub antyhistaminami, kot może wpść w dyspnię. pewne stanach fizjologicznych i chorób są przeciwwskazaniami dla butorfanolu. Butorfanol zazwyczaj nie zaleca się kotom z niewydolnością wątroby lub nerek, bo może nie zostać w pełni usunięty z organizmu kota. Ponieważ penetruje barierę łożyskową i przechodzi do mleka matki, butorfanol nie jest zazwyczaj przepisywany kotkom w ciąży i karmiącym. Również nie stosuje się go u pacjentów z zapaleniem płuc, urazem głowy lub wyczerpanymi, gdzie gromadzenie płynów w organizmie szkodzi wyzdrowieniu.