Zaparcie może dotknąć każdego kota niezależnie od wieku, płci czy rasy. Peteducation.com stwierdza, że zaparcie występuje częściej u kotów w średnim wieku, samców i ras krótkowłosych domowych. Niektóre proste domowe sposoby mogą pomóc, jeśli Twój kot cierpi na ten stan.
Objawy
Większość kotów ma wypróżnienie raz dziennie, według artykułu littlebigcat.com "Zaparzone koty". Gdy zaparcie występuje, wypróżnienia zdarzają się co 2 do 4 dni. Bądź świadomy normalnych nawyków kota z kuwety.
Zaparzony kot spędzi nadmierną ilość czasu w kuwecie. Możesz zobaczyć, jak się napina. Kał w kuwecie może być twardy i suchy, zupełnie nieobecny lub mniejszy niż normalnie. Wymioty mogą towarzyszyć napinaniu. Kot może też wykonywać wypróżnienia poza kuwetą lub stać się niekontrolowany. Krew lub śluz mogą być obecne w kale. Biegunka też może wystąpić, jeśli wyściółka jelita jest podrażniona. Udaj się do weterynarza, jeśli stan nie ustępuje w kilka dni. Koty z ciężkim zaparciem mogą rozwijać megajelon, czyli poszerzone jelito grube z impaktowanym kałem.
Sposoby
Otyłość i siedzący tryb życia często winne są zaparciu u Twojego przyjaciela feliniego. Unikaj tego problemu, zarządzając dietą kota. Karmi go zdrową karmą i monitoruj, ile je. Nie pozwól kotowi pasować cały dzień, jeśli jest otyły. Odmierz odpowiednią ilość jedzenia, zazwyczaj imiendą na opakowaniu. Pomóż kotowi zostać aktywnym, bawąc się z nim i kusząc zabawkami z zapachem kotkówki.
Zmiany dietetyczne też pomagają. Dodaj małą ilość konserwowanej dyni do jedzenia lub kup komercyjną karmę z dodanym błonnikiem. Możesz też dodać błonnik, posypując trochę psyllium lub otręby pszennej w jedzeniu. Mokre konserwy dadzą potrzebne płyny do diety; albo dodaj wodę do suchego jedzenia. Bardzo ważne, by pili dużo wody, by uniknąć odwodnienia i obojętności.
Diagnoza i leczenie
Twój weterynarz może łatwo zdiagnozować zaparcie, wykonując badania krwi i moczu. Zdjęcia rentgenowskie wykluczą inne choroby.
Jeśli zaparcie jest wystarczająco ciężkie, kot może potrzebować klistru, co wymaga podania znieczulenia. Hospitalizacja konieczna w ciężkich przypadkach odwodnienia.
Jeśli megajelon nie reaguje na inne leczenia, operacja jest ostatecznością.