Koty, podobnie jak ludzie, mogą cierpieć na alergie. Alergia inhalacyjna to tylko jeden z czterech typów alergii u kotów. Pozostałe to alergie pokarmowe, na kleszcze i kontaktowe. Identyfikacja, na jaką alergię cierpi kot, jest znacznie trudniejsza u felidów niż u ludzi. Wynika to z faktu, że swędzenie, lizanie i drapanie są objawami wszystkich czterech typów alergii, ale są też naturalnymi zachowaniami kotów. W wyniku tego test skórny lub krwi może być konieczny do zdiagnozowania alergii u kota, gdy ocena behawioralna zawiedzie.
Charakterystyka
Alergia inhalacyjna, zwana też atopią, jest najczęstszą alergią u kotów. Alergia inhalacyjna u kota jest podobna do alergii sezonowych lub całorocznych u ludzi. Koty są uczulone na pewne cząsteczki zawisające w powietrzu, takie jak pleśń, roztocza pyłowe, mączniak oraz pyłki drzew, traw i chwastów (np. ambrozji).
W przeciwieństwie do ludzi, którzy wykazują obawy oddechowe takie jak duszności i kaszel, koty reagują na alergie inhalacyjne nadmiernym drapaniem. Dotknięci kocięta angażują się w uogólnione swędzenie i drapanie. W niektórych przypadkach nadmierne swędzenie i drapanie mogą doprowadzić do wysienienia.
Okres wystąpienia
Alergia inhalacyjna związana z alergenami zewnętrznymi, takimi jak pyłki drzew czy traw, powoduje alergie sezonowe u kotów. Czas trwania objawów zależy wyłącznie od tego, jak długo alergen jest obecny w środowisku kota.
Natomiast alergeny wewnętrzne, takie jak pleśnie i roztocza domowe, powodują alergie całoroczne. W rezultacie kot cierpiący na alergię inhalacyjną będzie wykazować objawy drapania przez dwa tygodnie lub przez cały rok.
Diagnoza
Alergie inhalacyjne można zdiagnozować za pomocą testów skórnych, badań krwi lub po prostu monitorując i oceniając objawy kota. Co ważniejsze, jeśli występuje pewien wzorzec w zachowaniu kota, np. nadmierne drapanie występujące tylko dwa tygodnie w roku, diagnoza najprawdopodobniej wskazuje na alergię inhalacyjną.
Profilaktyka i leczenie
Leczenie obejmuje szampony hipoalergiczne, naturalne i syntetyczne antyhistaminiki, sterydy oraz immunoterapię. Szampony hipoalergiczne i olej rybny to najtańsze metody leczenia alergii inhalacyjnych, które mają też najmniejszą liczbę potencjalnych skutków ubocznych.
Szampony hipoalergiczne działają na poziomie skórnym, usuwając istniejące antigeny ze skóry kota. Sam kąpiel przynosi pewną ulgę w swędzeniu.
Kolejnym leczeniem jest olej rybny, zawierający kwasów omega-3 i działający jako antyhistaminka. W porównaniu do oleju rybnego, syntetyczne antyhistaminiki mają znacznie wyższą skuteczność (70%) w kontrolowaniu alergii inhalacyjnych u kotów.
Sterydy, w szczególności kortykosterydy, są wysoce skutecznymi lekami przeciwzapalnymi w leczeniu alergii inhalacyjnych. Kortykosterydy są traktowane jako leczenie trzeciej lub czwartej linii zarówno u kotów, jak i ludzi ze względu na liczne skutki uboczne. Ze względu na profil bezpieczeństwa, sterydy przepisuje się tylko na alergie sezonowe, ponieważ nie można ich podawać całorocznie. Dawkowanie może odbywać się przez iniekcje lub doustnie.
Immunoterapia, np. cyklofosporyna, to inna opcja leczenia alergii inhalacyjnych. Jest skuteczna u 50–75% kotów z atopią. Główne skutki uboczne cyklofosporyny to biegunka i wymioty, a podobnie jak w przypadku kortykosterydów, czas trwania leczenia ogranicza się do kilku miesięcy.
Ostrzeżenie
Czasami nadmierne lizanie lub drapanie nie wynikają z alergii, ale z nudu lub depresji u kota. W takich przypadkach weterynarz może zalecić leczenie modyfikujące zachowanie, np. amityptylinę lub klomipraminę.
Ponadto, ponieważ nadmierne drapanie jest najczęstszym objawem alergii u kotów w ogóle, gdy ocena behawioralna się nie powiedzie, wizyta u weterynarza to najlepsze rozwiązanie.