Metronidazol to wszechstronny lek, stosowany jako środek przeciwbiegunkowy i antybiotyk. Jako antybiotyk jest wyjątkowo silny, potrafi przenikać kość i barierę krew-mózg, co czyni go przydatnym w leczeniu infekcji jamy ustnej i układu nerwowego Centralnego. Nosi jednak ryzyko skutków ubocznych, a ponieważ może powodować wady wrodzone, kotki w ciąży powinny go unikać.
Wszechstronny metronidazol
Bakterie zdolne do życia bez tlenu nazywamy anaerobowymi. Nie każdy lek potrafi zwalczać ten rodzaj bakterii, jednak metronidazol jest jednym z narzędzi w arsenale weterynarza, gdy potrzebuje specjalnego antybiotyku. Metronidazol to więcej niż antybiotyk; działa też jako lek przeciwzapalny w jelicie grubym. Biorąc pod uwagę jego wszechstronność, nie dziwi, że ten lek stosuje się przy różnorodnych schorzeniach. Niezależnie od to, czy walczy z infekcjami protozoowymi, takimi jak lamblioza, jest częścią planu leczenia nowotworów, czy pomaga kotowi w epizodzie zapalenia jelita grubego – jest powszechnie stosowany przez weterynarzy. Istnieje ryzyko skutków ubocznych, zwłaszcza jeśli kot przyjmuje wysoką dawkę, w tym: ślinienie, wymioty, zmniejszony apetyt, biegunka, obrzydzenie, krwiste lub ciemne mocz, wymioty. Zazwyczaj koty przyjmujące metronidazol jako środek przeciwbiegunkowy nie doświadczają skutków ubocznych. Czasami obserwuje się skutki neurologiczne, w tym pochylenie głowy, padaczka, nietypowe ruchy oczu i rozszerzone źrenice. Nigdy nie należy podawać go kotkom w ciąży, ponieważ ten lek może powodować wady wrodzone. Choć często stosuje się go z innymi antybiotykami, metronidazol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym pewnymi lekami uspokajającymi, antykoagulantami i fenobarbitalem.