Mimo że koty są carińskimi i towarzyskimi członkami naszych rodzin, z natury są zwierzętajmi tajemniczymi. To dziedzictwo po dzikich przodkach – ukrywanie jakichkolwiek słabości, w tym chorób takich jak cukrzyca, by nie stać się ofiarą większych drapieżników. Twój kot nie myśli, że zjesz go, ale instynktownie maskuje objawy, dlatego umiejętność ich rozpoznawania jest kluczowa dla zdrowia i dobra Twojego pupila.
Co to jest cukrzyca u kotów?
Najczęstszą formą cukrzycy u kotów jest cukrzyca typu 2 (dawniej nazywana „cukrzycą dorosłych” lub „nieinsulinową”), która występuje, gdy produkcja insuliny jest zaburzona. Nazwa „nieinsulinowa” jest jednak myląca – rzadko koty z cukrzycą korzystają wyłącznie ze zmiany diety. Insulina jest niezbędna do przetwarzania cukrów; jej brak prowadzi do dysfunkcji narządów, infekcji i śmierci. Ponieważ kot nie może mówić, obserwacja jego zachowania jest najważniejsza.
Zwiększone picie i oddawanie moczu
Twój kot może nagle spędzać dużo czasu nad miską z wodą, pijąc znacznie więcej niż zwykle (czasem wypijając całą miszkę w ciągu dnia). W konsekwencji oddaje więcej moczu – to objaw próby organizmu pozbycia się nadmiaru glukozy we krwi.
Zmiany w apetycie
Kot może stracić apetyt lub, naprzeciwko, stać się z nim zadowolony. To sygnały, że organizm próbuje poradzić sobie z niedoborem, ale otrzymuje pomylone sygnały. Wysoki poziom glukozy może drażnić podwzgórze, sugerując głód, mimo że kot je stale.
Gwałtowna utrata wagi
Waga kota może gwałtownie spaść, bo organizm nie uzyskuje energii z pokarmu i zaczyna zużywać zapasy tłuszczowe. Ponieważ cukrzycy koty często mają nadwagę, właściciele mogą pomyślnie interpretować to jako efekt diety. Szybka utrata wagi jest jednak niebezpieczna.
Zmiany behawioralne i neurologiczne
Kot naturalnie chodzi na palcach, co daje ciszę i amortyzację. Jeśli zaczyna chodzić na piętach (tzw. „hoksach”), może to oznaczać uszkodzenie dróg nerwowych i utratę koordynacji spowodowaną cukrzycą.
Leczenie
Wszystkie koty z cukrzycą muszą regulować glukozę – poprzez iniekcje insuliny, leki doustne i zawsze odpowiednią dietę. Niektóre koty odzyskują produkcję insuliny, ale nadal wymagają diety kontrolującej glukozę i ścisłego monitorowania.