Grzybica kota to częsta, hartliwa i bardzo zakaźna choroba (przenosi się na ludzi!). Szybkie leczenie chroni kota i domowników.
Przyczyny
Nie robak, ale grzyby dermatofity w warstwie rogowej skóry, workach włosowych, paznokciach. Trzy gatunki: Microsporum gypseum (gleba), M. canis (najczęstszy u kotów), Trichophyton mentagrophytes (z gryzoni).
Objawy
- Obfite łupież, wypadanie sierści.
- Okrągłe, łysie ogniska z łuszczącą się skórą.
- Pęcherzyki z naną w centrum.
- Najczęściej głowa, uszy, ogon – ale mogą być wszędzie.
Leczenie miejscowe (najskuteczniejsze: kąpiele wapno-siarkowe)
- Kąpiele 2x/tydzień przez 2 tyg., potem 1x/tydzień przez 6 tyg. (lub do wyczyszczenia).
- Alternatywa: kremy/zapalenia z mikonazolem lub tiabendazolem, płyny do kąpieli z mikonazolem (słabsze).
- U długowłosych kotów: zgolenie ułatwia leczenie.
Leczenie ogólnoustne (przy ciężkich/opornych przypadkach)
- Jedyny oficjalnie zarejestrowany lek: gryzofulwina (z jedzeniem, wymaga tłuszczu w żołądku → dieta wysokotłuszczowa).
- Inne (off-label): ketokonazol, itrakonazol, terbinafina.
Skutki uboczne
- Kąpiele wapno-siarkowe: straszny zapach (zepsute jajka), żółknięcie sierści.
- Gryzofulwina: wady rozwojowe, uszkodzenie wątroby, hamowanie szpiku kostnego – zabroniona u kotek w ciąży i hodowlanych!
Profilaktyka w domu
- Sterylizacja narzędzi pielęgnacyjnych.
- Odkurzanie + worek do śmieci na zewnątrz.
- Dezynfekcja powierzchni: 10% roztwór chloru.
- Koty w domu, z dala od zainfekowanych.
- Istnieje szczepionka (zmniejsza ryzyko u grup wysokiego ryzyka).