Nadczynność tarczycy to częsta choroba starszych kotów. Niektórzy weterynarze szacują, że 20% kotów powyżej 8. roku życia na nią cierpi. Objawy: wilczy apetyt bez przyrostu wagi, wzmożone picie i oddawanie moczu, wycie, nadpobudliwość, wymioty. Chorobę można jednak kontrolować lekami.
Metimazol (Tapazole, Felimazole)
Podawany 2x dziennie. Skutki uboczne: drapanie wokół uszu, apatia, brak apetytu, wymioty. U niewielu kotów toksyczność wątroby i zmiany w szpiku kostnym.
Karbimazol
W organizmie zamienia się w metimazol, rzadziej daje skutki uboczne. Też 2x dziennie. W USA niedostępny handlowo, dostępny w aptekach galenicznych (compounding).
Alternatywy dla tabletek
Lek można przygotować jako płyn smakowy (kurczak, tuńczyk), miękkie smaczki lub żel do smarowania bezwłosych końcówek uszu.
Wyleczenie
Pojedyncza iniekcja jodu radioaktywnego (I-131) wylecza nadczynność. Zapytaj weterynarza o placówki lub szukaj online. Kot musi zostać w placówce kilka dni, aż radioaktywność wekscrecie spadnie do bezpiecznego poziomu. U niektórych kotów po iniekcji rozwija się niedoczynność tarczycy.
Kwas jopanoicowy
Skuteczna alternatywa dla metimazolu i karbimazolu przy łagodnej/umiarkowanej chorobie. Tylko w aptekach galenicznych.
Suplementy, zioła, homeopatia
Koty z łagodną chorobą czasem dobrze czują się na suplementach, ziołach lub homeopatii. Terapię trzeba dostosować indywidualnie – skonsultuj się z weterynarzem holistycznym (integratywnym).