Taśmice są powszechne na świecie. Kilka gatunków, ale dwa najczęściej u kotów. Najpopularniejsza to Dipylidium caninum – noszona przez pchły i wszy, które są w otoczeniu kota. Druga to Echinococcus – noszona przez gryzonie i małe zwierzęta, które kot zjada.
Objawy Dipylidium caninum
Taśmica ma głowę, długą szyję i segmentowane ciało. Segmenty tworzą się w trakcie dojrzewania w pośrednim gospodarzu (kocie). Jaja gromadzą się w segmentach – gdy segment się napełni, odszarpuje i wylatuje ze stolcem. Segmenty widoczne jako ruchome „ziarnka ryżu” lub sezam w stolcu lub przy odbytku. Są bardzo małe, wielkości i koloru ziarna ryżu lub sezamu.
Objawy Echinococcus
Trudniejsze do wykrycia – segmenty jajowe znacznie mniejsze. Nawet weterynarz może ich nie zobaczyć gołym okiem. Objawy inwazji mogą nie pojawić się przez miesiące lub lata – aż do zmiany ogólnego stanu kota: apetytu, sierści, usposobienia.
Jak taśmice zarażają koty
Cykl życia taśmicy: źródło pożywienia, nośnik (gospodarz ostateczny) i rozmnarzacz (gospodarz pośredni). W przypadku Dipylidium caninum larwy pchł/wszy pochłaniają segmenty z jajami (z bliskości pościeli). Pchły/wszy przyczepiają się do kota (gospodarza pośredniego), jaja wykluwają się i przyczepiają do jelit. Taśmica dojrzewa i uwalnia segmenty ze stolcem – cykl się zamyka.
Zagrożenia zdrowotne
Według działu usług weterynaryjnych, Dipylidium caninum nie jest poważnym zagrożeniem. Może żyć w kocie do 2 lat, tworząc nowe segmenty. Pobiera składniki odżywcze, ale zazwyczaj nie zagraża życiu. Echinococcus podobnie. Cięższe inwazje: anemia, utrata wagi.
Leczenie
Różne leki na taśmice. Najczęściej praziquantel. Epsiprantel też, ale nie dla kociąt. Dawka zależna od wagi. Najlepsze leczenie – prewencja pchł i wszy: regularne środki, czyste otoczenie bez fekalii.