Ropuchy u kotów powodują ropnicę (mange) – skóra się podrażnia, krwawi, sierść wypada. Ropuchy lubią miejsca, gdzie skóra i sierść są cienkie: uszy, pachwiny, pod brzchem. Najgorsze jesienią, po wylęgnięciu larw. Leczy się je maściami miejscowymi.
Opis
Ropucha ucha mikroskopijna, Cheyletiella widoczna gołym okiem. Wszystkie larwy widoczne – puchną 3x przy jedzeniu. Pomarańczowe, zostawiają mokre rany. Przy ciemnej sierści możesz zobaczyć ropuchy na szczotce po czesaniu.
Ropucha ucha
Najczęstsza. Drażni uszy, silny swęd. Główny obokowobraz: ciemny, gęsty, lepki napar. Weterynarz musi potwierdzić (są mikroskopijne). Zabija się kropelkami po profesjonalnym oczyszczeniu (często przez weta). Przenoszą się między zwierzętami – sprawdź i przelecz wszystkie razem.
Ropuchy wiertnicze
Rzadkie. Atakują głowę, bazę uszu. Wypadek sierści, krwawienie na czere i czoło. Bardzo swędzą. Leczy się pestycydą pasożyticzą na skórę. Przy poważnych przypadkach – antybiotyki (ryzyko sepsy).
Ropuchy Cheyletiella
Rzadkie. Też wiercą w skórze, tworząc łuski na tułowiu. Czasem „chodząca łuszczyca” – skóra wygląda na ruchomą. Leczy się antybiotykami (ryzyko wtórnej infekcji) i sprayem/olejem miejscowym. Częste czesanie i kąpiele by usunąć martwe ropuchy i łuski.
Leczenie domu
Ropuchy przechodzą na ludzi – jeśli kot choruje, zdezynfekuj dom. Wyprasz pościel, poduszki (własne łóżko też). Jeśli kot wskakuje na meble – paruj. Dyany umyj środkiem na pchły i ropuchy.