Zaparcie u kota może mieć wiele przyczyn – od drobnych problemów dietetycznych po stany zagrażające życiu. Skuteczne leczenie zależy od przyczyny oraz stopnia zaawansowania problemu. Czasami wystarczy zmiana diety zalecana przez weterynarza, a w skrajnych przypadkach konieczna może być hospitalizacja, a nawet kolektomia (usunięcie fragmentu grubego jelita).
Leczenie domowe
Jeśli to pierwsze zaparcie u Twojego kota, problem może być chwilowy. Weterynarz może zalecić leczenie w domu. Kluczowe jest wzbogacenie diety o błonnik – najłatwiej dodać do posiłku odrobinę dynii z puszki. Kot musi też pić dużo wody. Źródła bieżącej wody, np. fontanna, zachęcają do picia. Ważne jest też regularne czyszczenie kuwety – brudna kuweta zniechęca kota do odklejania.
Leczenie lekkie
Przy nieco poważniejszym zaparciu weterynarz wykonuje klistr z wody i zaleca dalsze postępowanie zgodnie z zasadami leczenia domowego. Może też przepisać środek przeczyszczający doustny lub supozytorium. Regularne czesanie kota pomaga zapobiegać powrotowi problemów.
Zakrzep lub ciało obce
Częstą przyczyną zaparcia jest ciało obce zatykające jelito – np. nitka, fragment gryzoni, pilobez lub guzek. Weterynarz może usunąć go endoskopem bez operacji. Czasem konieczna jest operacja w narcybie ogólnym.
Pilobez
Wewnętrzny pilobez to powszechny powód zaparcia. Kot otrzymuje leki na zgagi, skurcze i gorączkę, a następnie środek przeczyszczający i ewentualnie klistr. Zaleca się karmię specjalistycznym karmą przeciwdziałającą pilobeziom oraz regularne podawanie preparatów na pilobeze.
Operacja
Przy ciężkim zakrzepie kot trafia do szpitala. Podaje się leki przeczyszczające, klistry i wykonuje się operację ręcznego opróżnienia jelita. Jeśli wystąpi odwodnienie, podaje płyny podskórnie.
Kolektomia
Ostatnią deską ratunku przy ciężkich, nawracających zaparciach jest kolektomia – usunięcie fragmentu grubego jelita. Kiedyś traktowano to jako procedurę „ratunkową”, dzisiaj jest coraz częstszą, skuteczną opcją.
Leki
Przy przewlekłych zaparciach stosuje się laktulozę (syrop 2x dziennie) – skuteczną, choć koty mogą do niej przyzwyczaić się, wymagając wzrostu dawki lub zmiany leczenia. Alternatywą jest cizapryd.