Według Arnolda Plotnicka DVM, raki u kotów stają się częstsze, zazwyczaj w wieku 2–6 lat, ale każdy kot jest narażony. Chemioterapia – powszechna opcja leczenia niektórych nowotworów, ale często powoduje skutki uboczne obciążające kota fizycznie i obniżające jakość życia. Decyzja o chemioterapii musi uwzględniać te efekty.
Mechanizm
Chemioterapia używa silnych chemikaliów atakujących komórki anormalne. Nie celuje wyłącznie w rak – niszczy też zdrowe komórki. To, łącznie z toksycznością chemiików, powoduje skutki uboczne.
Zastosowanie
Decyzja musi być przemyślana: korzyści > skutki. Wedle Davies Veterinary Specialists, chemioterapia bardzo skuteczna w nowotworach krwiotwórczych i mielomach, dobra po operacji niektórych guzów. Jeśli rak wrażliwy i kot w dobrym stanie ogólnym – korzyści przewyższają skutki.
Podawanie
Według Collegium Weterynaryjnego w Illinois – chemioterapia dożylnie. Chemikalie idą prosto do krwiobiegu – skutki mogą wystąpić natychmiast lub po czasie, gdy komórki giną. Leczenie do 15 tygodni – kot narażony na skutki przez ten czas i kilka miesięcy po.
Typy skutków
Według Plotnicka: najczęstsze – wymioty, biegunki, spadek apetytu. Koty rzadko tracą sierść, ale wolniej odrasta po ogoleniu, wąsy mogą wypadać. Collegium w Illinois: uszkodzenie szpiku kostnego -> większe ryzyko infekcji.
Po leczeniu
Po zakończeniu chemioterapii skutki zazwyczaj ustępują w kilku miesiącach (chemiiki znikają z organizmu). Weterynarz monitoruje co 1–2 miesiące: skuteczność leczenia i czy skutki uboczne wymagają leczenia objawowego.