Umiejętność wykonywania RCP u człowieka nie przekłada się na kociego szczeniaka. Szczeniaki mają inne tempo serca i wymagają innej liczby ucisków. Jeśli posiadasz szczeniaka lub kotkę w ciąży, warto nauczyć się tej procedury na wypadek nagłego wypadku.
Instrukcje
Poproś weterynarza o kartę z algorytmem RCP i umieść ją w widocznym miejscu. W stresie łatwo o pomyłkę – schemat pomoże zachować chłodną głowę.
Sprawdź drogi oddechowe. Upewnij się, że szczeniak nie połknął małego przedmiotu. Palcem sprawdź gardło i ewentualnie usuń ciało obce.
Zastosuj manewr Heimlicha, jeśli przedmiotu nie da się wydobyć palcem. Postaw się, przyłóż plecy szczeniaka do swojej klatki piersiowej, obejmij go wokół brzucha i wykonaj 5 mocnych ucisków w górę. Sprawdź drogi oddechowe i powtórz, jeśli to konieczne.
Sztuczne oddychanie. Ułóż szczeniaka na prawym boku, twarzą do siebie. Uformuj dłoń w kulę, przyłóż do pyska (usta i nos), swoje usta na dłoń. Wdmuchaj 5 oddechów, obserwując, czy klatka piersiowa się unosi.
Sprawdź uderzenia serca. Jeśli ich nie ma – rozpocznij uciski klatki piersiowej. Jedną dłoń pod prawym bokiem, drugą nad żebrami (tam, gdzie spoczywa łokieć). Delikatnie dociskaj o pół cala – 2 razy.
Kontynuuj w proporcji 2 uciski na 1 oddech. Co chwilę sprawdzaj puls. Przestań, gdy szczeniak odzyska puls lub zacznie oddychać samodzielnie.