Jak stymulować kota do oddawania stolca przy zaparciu

Łagodne zaparcie sprawia dyskomfort i może sprawić, że kot zamyka się w sobie. Może prowadzić do odmowy jedzenia, odwodnienia, utraty wagi, apatii i poważniejszych stanów. Choć lekkie zaparcie czasem ustępuje samo, warto pomóc. Pierwszy sygnał to pusta lub mała, twarda i sucha kał w kuweta – zdrowy kot oddawaje stolc co najmniej raz dziennie. Możesz zaobserwować napinanie się, częste wracanie do kuwety. Silne napinanie może dawać śluz lub krew w kale lub wymioty. Oto jak pomóc.

Potrzebne rzeczy

  • Kot z zaparciem
  • Suplementy włókna: psyllium i otrąby pszenne
  • Konserwowa lub świeżo ugotowana dynia (nie pieczeń!)
  • Sucha karma na kule włosowe
  • Klistra
  • Leki „prokinetyczne na jelito grube”

Instrukcje

  1. Kup małe puszki karmy mokrej, suplementy psyllium i otrąby pszennej, dynię konserwową bez przypiór do pieczenia (lub ugotuj świeżą jesienią) oraz suchą karę na kule włosowe.

  2. Otwórz puszkę karmy. Wyjmij 2 łyżki stołowe, wymieszaj z 1 łyżką stołową dynii. Podaj kotowi z miseczką wody. Resztę zamknij w woreczku i wstaw do lodówki.

  3. Po 3–4 godzinach wyjmij karmię z lodówki, dodaj ½ łyżeczki psyllium, wymieszaj i podaj. Jeśli zostanie jedzenie, przykryj i wstaw z powrotem do lodówki.

  4. Często uzupełniaj miseczkę wodą – to kluczowe przy suplementach włókna. Stawiaj obok małą miseczkę suchej karmy na kule włosowe.

  5. Po kolejnych 3–4 godzinach (jeśli zostało jedzenie, inaczej otwórz nową puszkę) dodaj ½ łyżeczki otrąb pszennych, wymieszaj i podaj. Powtarzaj ten cykl codziennie – trzy posiłki z włóknem – do poprawy.

  6. Tylko u szczeniaków: przetrzyj pośladki ciepłym, wilgotnym ręcznikiem, by stymulować oddawanie stolca. U dorosłych kotów, jeśli dodatki nie pomagają, można spróbować klistry (nie marki Fleet).

  7. Jeśli zaparcie nie ustępuje w kilka dni lub staje się przewlekłe – udaj się do weterynarza. Może zalecić badania: morfologię, panel biochemiczny, tarczycę, mocz, RTG, serię barową lub kolonoskopię. U kotów z megajelitem, nie reagujących na dietę i leki, czasem konieczna jest operacja, a nawet usunięcie jelita grubeego.