Umiejętność prawidłowego chwytania kota za szelf (skórkę na karku) to cenne narzędzie. Kot nie może ruszać głową, by atakować – zazwyczaj natychmiast się uspokaja. Pamiętaj: każdy kot jest inny. Reakcja zależy od wieku, wagi, udomowienia, znajomości. Koty są nastrojowe – jednego dnia chwycisz bez problemu, innego nie dotkniesz. Cierpliwość i spokój.
Czy to dobry pomysł?
Upewnij się, że chwytanie za szelf jest właściwe. Jest bezpieczne dla obojga. Niektórzy nie lubią – nie jest to komfortowe dla kota, wymaga siły w dłoniach. Kot może wyć (szczególnie starszy, nieprzyzwyczajony). Mają nadmiar skórki na szyi – nie robisz szkód. Zdecyduj sam.
Zanim chwytniesz, przeanalizuj sytuację. Dorosły kot nie powinien wisieć zawieszony długo. Jeśli to kot dziki lub bardzo zestresowany – trzymaj na wyciągniętych rękach.
Jeśli kot trudny lub nieznany – miej ręcznik i przeczytaj sekcję „Używanie ręcznika”. Jeśli kot miły – przejdź do „Chwytanie szelfa”.
Używanie ręcznika
Weź ręcznik (min. ręcznik ręczny, duży kot – ręcznik kąpielowy). Nakryj kota, najlepiej głowę – kot przestaje widzieć i zazwyczaj się schodzi. Niewiele kotów dalej się rusza.
Połóż dłoń u samego dołu głowy (słabsza ręka). Tuż pod uszami, nad barkami. Można mocno ścisnąć, by nie wyślizgnął się.
Trzymając głowę, wsunąć drugą rękę pod ręcznik. Nie gwałtuj – to tylko drażni.
Przesuń ruchomą dłoń pod tę trzymającą głowę, powoli zamieniając je miejscami.
Chwyć szelf jak najbliżej uszów i przewróć kota na grzbiet. Teraz warto owinąć go ręcznikiem – łapy zabezpieczone, jedna rzecz mniej do myślenia.
Chwytanie szelfa
Obserwuj kota. Gdy chwycony za szelf, większość zamiera. Jeśli nie – spróbuj metody z ręcznikiem. Potrzebna siła w dłoni (zależnie od wielkości/wagi).
Chwyć skórkę na karku. Im bliżej uszów, tym mniej kot porusza głową – kluczowe przy kotach gryzących.
Chwyć wygodną ilość skórki, delikatnie pociągnij w górę. Skórka rozciąga się bez oporu. Koty różnią się ilością skórki – zwracaj uwagę. Długowłosy trudniej chwycić – trudniej poczuć skórkę.
Przenieś kota tam, gdzie musi być. Nie trzymaj zawieszonego długo.
Uspokój kota po chwycie. Musi wiedzieć, że wszystko OK. Zależnie od charakteru – daj przestrzeń lub uwagę. Obserwuj potrzeby.