Jedną z najczęstszych chorób senesnych kotów jest nadmiarowa produkcja hormonów tarczycy. Hormony te "podkręcają" wszystkie systemy, ale zużywają organizm. Nierozpoznana choroba drastycznie skraca życie. Objawy łatwo zauważyć, a leczenie jest stosunkowo tanie.
Potrzebne przedmioty
- Kot
- Obserwacyjne oko opiekuna
- Waga
- Stetoskop
Instrukcja
Znaj objawy nadczynności tarczycy:
- Spadek wagi (>10% masy ciała w miesiąc/rok) przy wzmożonym apetycie
- Polifagia (wylotny, nienasycony apetyt)
- Wymioty
- Eksoftalmus (oczy wydają się duże, źrenice rozszerzone, wygląd "wyskakujących" oczu)
- Tętno >240 uderzeń/min (stetoskop pod łopatką, na klatce piersiowej)
- Nadpobudliwość behawioralna
Zleć badanie poziomu hormonów tarczycy u weterynarza. Poproś o oznaczanie albuminy i białka całkowitego we krwi – ok. 50% hormonów tarczycy u kotów wiąże się z białkami, "inaktywując" je. Niski poziom białek = więcej wolnego, aktywnego hormonu.
Leczenie: metimazol (tiamazol). Tani lek dostępny u weterynarza. Tabletka 1-2 razy dziennie. Skutek: przyrost wagi, ustanie wymiotów, spowolnienie tętna, uspokojenie. Jeśli nie działa – rozważ usunięcie tarczycy lub jod radioaktywny.
Kontrola. Ponowne badanie hormonów po 2 tygodniach, potem min. 2 razy w roku.