Mocz i kał kota mogą stwarzać zagrożenia zdrowotne przy wdychaniu lub połykaniu:
Ekspozycja na amoniak
Mocz kota zawiera duże stężenia amoniaku, który może drażnić płuca i powodować trudności w oddychaniu, duszności, kaszel, ból klatki piersiowej, podrażnienia oczu, nudności, wymioty i biegunkę.
Infekcje pasożytnicze
Toksoplazmoza, kryptosporydioza i giardiaza mogą przenosić się przez kontakt z kałem kota i wywoływać gorączkę, bóle mięśni, biegunkę i ból brzucha.
Infekcje grzybicze i bakteryjne
Grzbiet, histoplazmoza, kampylobakterioza, E. coli i salmonelloza również wiążą się z ekspozycją na mocz, kał kota lub zanieczyszczoną glebę.
Profilaktyka
Pilnuj czystości kuwety: usuwaj kał codziennie, wymieniaj ściółkę co tydzień. Myj ręce po kontakcie z kuwetą, nie pozwalaj kotom spać w Twoim łóżku, ogranicz kontakt, jeśli masz osłabioną odporność. Jeśli pojawią się objawy po ekspozycji, udaj się do lekarza.