Ewolucja żwirku: od piasku do gliny i kryształów
Koty w domu to wyzwania: drapanie, oznaczanie, rozsypywanie żwirku. Przez dekady żwirek ewoluowała z piasku do gliny neutralizującej zapachy i minimalizującej rozsypywanie.
Historia
Pierwsza marka „Kitty Litter” – 1948 r., Ed Lowe. Dziś nazwa ogólna dla wielu produktów.
Skład
Większość to glina. Często z: zeolit (minerał aluminosilikowy), diatomit (kamień osadniczy), sepiolit (glina z właściwościami aglomerującymi), soda oczyszczona, kryształy zapachowe – wszystko do wchłaniania i neutralizacji zapachów.
Rodzaje
- Aglomerująca – twarde zgrudki przy wilgoci, wyjmujesz je, nie wymieniasz całości.
- Nieagglomerująca – nie tworzy zgrudek, można spłukać (minerały rozpuszczalne).
- Żel silikowy (krystaliczna) – porowate granulat, najwięcej wchłania płynu i zapachu.
- Biodegradowalna – naturalne włókna: wióry sosny, wióry aglomerujące, posiekany papier.
Wybór zależy od preferencji kota i Twoich oczekiwań.