Utrata kota to duży stres, zwłaszcza dla kotów przyzwyczajonych do życia w domu. Przy szacowanych 60 mln kotów dzichych i бродячих w USA, łatwo o wątpliwości. Jednak większość zgubionych kotów w końcu wraca, some even traveling hundreds of miles, więc nadzieja nie ginie.
Patrząc na liczby
Badanie ASPCA z 2010 r.: 15% właścicieli zgubiło kota. Z tej grupy 74% kotów znaleziono. Większość (59%) wróciła sama, 30% znaleziono szukając w okolicy, tylko 2% w schronisku. To pokazuje, gdzie skupić wysiłki. Zapobieganie: znaki identyfikacyjne i mikroczipy.
Co może się stać na zewnątrz
Kot wyłącznie domowy prawdopodobnie przerażą hałasy i nieznane terytorium. Im dłużej zostaje na zewnątrz, tym więcej zagrożeń: choroby (leukemia), trucizny (płyny z aut, nawozy, rośliny), wypadki, dzikie zwierzęta, ludzie nielubiący koty. Dlatego ważne są szybkie kroki przy zaginieniu.
Czy Twój kot jest zgubiony?
Koty chowają się w małych przestrzeniach – sprawdź pod łóżkami, w szafach, za meblami. Jeśli widziałeś ucieczkę, poszukaj w pobliżu domu (krzewy, poddasze). Kot jest zestresowany, przerażony i cichy, by nie przyciągnąć drapieżników – może nie podjść do Ciebie. Jeśli nie reaguje, wystaw jedzenie i wodę. Zostań w okolicy, by się uspokoił. Jeśli możesz, postaw pułapkę na żywo.
Jak znaleźć zgubionego kota
Gdy ustalisz, że kota nie ma w domu ani wokół, wystaw jedzenie/wodę i szukaj w okolicy natychmiast. Masz zdjęcie, pytaj przechodniów, podawaj szczegóły, daj numer telefonu zaufanym sąsiadom. Jeśli pierwsza szukanie nic nie dają, wróć i zaplanuj kolejne. Naklej plakaty, powiedz znajomym, użyj internetu. Skontaktuj się ze wszystkimi schroniskami i weterynarzami w okolicy – odwiedź je osobiście, by wykluczyć pomyłkę.