Koty często okazują przychylność i przyjaźń, liząc dłoń opiekuna. Możesz się wtedy zastanawiać, jak bezpieczna jest ślina kota na ludzkiej skórze. Podobnie jak ślina ludzka, ślina kota zawiera wiele składników – część bezwzględnie neutralna, inne potencjalnie szkodliwe, zwłaszcza dla alergików.
Białka
Ludzie alergiczni na koty często mylnie uważają, że alergenem jest sierść. W rzeczywistości reakcja dotyczy białka występującego w ślinie kota. Strona Pets Boulevard szacuje, że 2/3 alergii pochodzi z tego białka, które kot przenosi na sierść podczas czesania. Białko trafia na łuski i sierść, zwłaszcza wokół twarzy i pośladków.
Bakterie
Koty – zwłaszcza te spędzające dużo czasu na zewnątrz – mają w ślinie bakterie. Ludzie też mają bakterie w ustach, ale koty mogą przekazywać specyficzne gatunki – w tym te powodujące „chorobę od drapania kota”, infekcję zazwyczaj łagodną u zdrowych dorosłych. Dla bezpieczeństwa: dokładnie umyj ręce po ugryzieniu lub drapaniu (ślina trafia na łapy podczas toaletu).
Enzymy
Jennifer Viegas (The Daily Cat) informuje, że ślina kota może zawierać enzymy działające jak naturalne antybiotyki – to wyjaśnia, dlaczego koty lizą rany. Enzymy zapobiegają infekcji, przyspieszają gojenie, działają barierowo na zapachy (przeciw drapieżnikom), chłodzą ciało, rozprowadzają olejki po sierści, stymulują przepływ krwi.
Ślady środowiskowe
Ponieważ koty często lizą sierść, w ślinie mogą pojawić się ślady środków czystości po przypadkowym kontakcie. Jeśli kota zalewa śliną lub pena u ust – to może być przyczyna. Wizyta u weterynarza i przejście na środki czystości bezpieczne dla zwierząt.
Ekstremalna ostrożność
Ugryzienie przez kota to jedno z najgroźniejszych zdarzeń. Kształt zęba sprawia, że rana goi się na zewnątrz, a pod spodem rośnie ropniak. Pet MD: „Zęby kotów są cienkie i ostre – rany to przebicia, które mogą sięgnąć stawów i kości, wnosząc bakterie głęboko. Przebicia trudno wyczyścić, bakterie zostają. Większość ugryzień to dłoń – wyższe ryzyko infekcji.” 80% ugryzień kota zakaża się bez leczenia, u psów 3–18%.