Pierwszy sfinks to anomalia genetyczna – urodził się bezłosy w 1966 r. Od tego czasu hodowcy rozszerzyli linię, krzyżując bezłosie z owłosionymi, z powrotem – tworząc stabilną rasę, której CFA (Cat Fanciers' Association) attestuje mało problemów genetycznych/zdrowotnych. Istnieją jednak specyficzne wymagania opieki wynikające z bezłoskości – dodatkowo do typowych obowiązków: kuweta, woda, weterynarz itp.
Potrzebne przedmioty
- Płyn do czyszczenia uszu kotów
- Patyczki higieniczne
- Chusteczki dla niemowląt
- Szampon dla kotów
Instrukcje
Trzymaj sfinksa w domu. Nie są kotami na zewnątrz.
Utrzymuj temperaturę domu 21–27°C. Traktuj sfinksa jako „nagością” – jeśli Ty zimno nago, kot też.
Karm wysokiej jakości karmą z odpowiednim balansem białka i tłuszczu. Sfinksy mają wyższy metabolizm (do ogrzewania), więc jedzą dużo. Sucha karma non-stop, mokra 1–2 razy dziennie.
Czyść uszy raz w tygodniu. Brak futra na uszach ułatwia wpádanie brudu. Kapnij kilka kropli płynu do ucha, zamasażuj bazę ucha. Patyczkiem usuwaj widoczny wosk/tłuszcz/brud – kluczowe słowo: widoczny. Nie wkładaj patyczka głęboko. Jeśli musisz oczyścić część wystającą – użyj chusteczek dla niemowląt.
Regularnie kąp kota. U innych kotów futro wchłania tłuszcz – sfinks nie ma mechanizmu. Użyj delikatnego szamponu dla kotów.
Kastruj/sterylizuj, jeśli nie jesteś hodowcą. Oprócz zapobiegania nadliczbie i niechcianym kociątom – przyjemniejsze życie. Kotki sfinks w ociu są głośne i irytujące; kocury znakują terytorium.