Wymaga cierpliwości – ale się opłaca
Kot dziki/zwolniony ze schroniska uczył się, że ufność = niebezpieczeństwo. Musisz zdobyć zaufanie. Kocury niekastrowane w domu marcują terytorium i chcą uciec po kotki. Kastracja = spokój.
Potrzebne rzeczy
- Kuweta, piasek, zabawki, karma, woda, przysmaki
Proces adaptacji
- Weterynarz (KROK 1): wścieklizna, badanie ogólne, testy (zaraza, FeLV, FIV, robaki), kastracja/sterylizacja. Kocury: kluczowe – bez kastracji marcują i dążą na zewnątrz.
- Bezpieczna baza (1 pokój): kuweta, zabawki, jedzenie, woda. Zamknięte drzwi. Inne zwierzęta poznają się zapachem pod drzwiami, łapką w szczelinie.
- Socjalizacja (min. tydzień): częste wizyty, zabawa, czesanie w bezpiecznej strefie. Potem otwórz drzwi – kot eksploruje dom BEZ zagrożeń (inne zwierzęta, dzieci, hałas).
- Relacja i rutyna: gładź, mów cicho, baw się. Woda, jedzenie zawsze dostępne. Miękkie legowisko. Przysmaki = nauka przychodzenia na wezwanie.
Dodatkowe wskazówki
- Feromony (Feliway) w pokoju bazowym – łagodzą stres.
- Nie goni, nie zmuszaj do kontaktu.
- Proces może trwać tygodnie/miesiące. Każdy kot inny tempo.
- Sukces = kot śpi na Twoim łóżku, mruczy, prosi o grę.