Adopcja = ratowanie życia
Wiele schronisk uśmierca z powodu nadliczbowości. Adoptujesz – ratujesz. Ale: kocurek przeszedł traumę (rozdzielenie od matki/rodzeństwa, strach, dezorientacja). Wymaga cierpliwości i odpowiedzialności.
Przygotowanie (KUP PRZED!)
- Przenośnik, koc, kuweta, piasek (aglomerujący gliniasty – bez zapachu, zachęca do użytku), zabawki, karma dla kocurek, miski.
- Kuweta w łatwym do znalezienia miejscu.
Proces adaptacji
- Karma dla kocurek (NIE dla dorosłych!): odpowiednie składniki. Unikaj marek marketowych (trawne problemy).
- Transport: TYLKO w przenośniku z miękkim kocem/ręcznikiem. Nigdy luźno na siedzeniu/kartoniku – ryzyko ucieczki w jeżdżącym aucie!
- Znajomość z rodziną: po kolei, po jednym. Dzieci: kocurek to nie zabawka. Zakaz drągania za ogon, bruskiego trzymania.
- Zabawa i odciąkanie uwagi: miękkie piłki, katnip. Dzienna aktywność = mniej hałasu w nocy.
Dodatkowe wsparcie
- Feromony (Feliway) w pokoju startowym.
- Weterynarz w ciągu kilku dni (szczepienia, odrobaczanie, kontrola).
- Rutyna: stałe godziny karmienia, zabawy, uspokajania.