Zawsze konsultuj weterynarza
Przed działaniem z sierocinieckimi kociętami – weterynarz. Kluczowe: ciepło, karmienie, higiena, bezpieczeństwo (wysokie miejsca, wrogie zwierzęta). Dzieci uczą się obsługi – dzieci małe tylko grają z kociętami po 3–4 tygodniach.
Potrzebne rzeczy
- Podgrzewacz (matowa termofor)
- Duża płytka pudełko/transporter
- Mydło antybakteryjne
- Czyste ręczniki
- Miękkie kocce
- Butelka do karmienia / strzykawka-kapka
- Zastępnik mleka dla kociątek
Miejsce życia
Krok 1: Higiena rąk
Mydło antybakteryjne przed i po kontakcie. Odporność kociąt słaba – łatwo o zarazki.
Krok 2: Podłożę
Koce/ręczniki na dnie pudełka/transportera.
Krok 3: Źródło ciepła
Termofor owinięty czystym ręcznikiem, tryb „niski”, w pudełku. Kociątka muszą mieć miejsce, by odejść, jak za gorąco.
Krok 4: Częsta kontrola
Ciepło, sytość, ruch. Apatię – do weterynarza.
Krok 5: Codzienna wymiana pościeli
Czyste środowisko = klucz do zdrowia.
Karmienie
Krok 6: Co 1–2 godziny, po jednym
Mieszaj zastępnik wedle instrukcji. Napełnij butelkę/strzykawkę.
Krok 7: Pozycja pionowa
Kociątko pionowo na kolanach. Poziomo = ryzyk aspiracji mleka do płuc. Jedno kociątko naraz.
Krok 8: Kąt 45 stopni
Butelka/strzykawka pod kątem 45° do pyska. Słaby odruch ssania przy butelce → zmień na strzykawkę. Karm 5–10 min lub do sytości.
Krok 9: Delikatne tykanie brzuszka (wywiewanie)
Jak u niemowlęcia. Brzuszko twarde, ale nie twarde/nabrzmiałe. Jeśli twarde/nabrzmiałe – weterynarz.
Krok 10: Stymulacja wypróżniania
Ciepły, wilgotny ręcznik po okolicach odbytu i płciowych. Kociątka < 2 tyg. nie oddają moczu/stolca samodzielnie.