Jak geny tworzą czarno-białe futra
Czarno-biała kolorystyka kotów to efekt złożonej gry genów pigmentu i wzorców.
Geny pigmentu
Melanina – pigment odpowiedzialny za kolor futra. Dwa główne typy:
- Eumelanina: Czarne i brązowe pigmenty.
- Feomelanina: Rudozółte pigmenty.
Geny wzorca
Geny wzorca kontrolują rozkład melaniny na futrze – czy kolor równomierny, czy w plamach/pasmach.
Lokus S (Spotting)
Zespół genów sterujący rozmieszczeniem białego futra. Gen S (spotting) tworzy białe plamy, gen W (white) – białe futro i czasem wpływa na kolor oczu.
Popularne wzorce
- Smoking (tuxedo): Często dominujący gen S – czarne ciało, biała klatka, brzuch, łapy.
- Trójbarwny (calico): Kombinacja genów dająca czarne, białe, pomarańczowe plamy.
- Piebald: Bardszej równomierny podział czerni i bieli, często dominująca biel.
Dieta i nasłonecznienie mogą wpływać na intensywność pigmentu, ale fundament czarno-białego futra leży w genetyce.