Biskwity żeglarskie zapoczątkują przekąski przełomu wieków
Dziś psy jedzą różnorodne karmy komercyjne i domowe z szerokim wachlarzem składników i jakości. Przez historię diety psów się zmieniały – w zdrowsze i mniej zdrowe sposoby. Dieta psa z początku XX wieku miała inne cechy niż późniejsze lata.
Przed wynalezieniem karmy komercyjnej psy polegać na polowaniu i remainingach ze stołu ludzi. W 1890 r. pierwsza komercyjna poświata: Amerykanin James Spratt podróżował do Anglii z psem. W trasie pies dostał biskwity żeglarskie – mniej popularne w diecie żeglarzy. Spratt uznał, że nie wystarczą dla pupila, i sformułował coś lepszego. Jego nowy biszkopt psí zawierał: pszenicę, warzywa, burak cukrowy, mięso suszone.
Pierwsze Milk-Bone towarzyszą starym dietom
Po zremodelowanym biskwicie żeglarskim na rynek, F.H. Bennett wprowadził pierwszy biszkopt w kształcie kości – "kość mleczna" – w 1907 r. Biskwity były już popularne w Europie i USA, to nowy wariant znane produktu, skierowany do psów. Obok nowych produktów komercyjnych, diety psów wciąż opierały się na remainingach ze stołu, narządach, innych resztkach. Popularność karm komercyjnych wzrosła wokół przełomu wieku.
Użycie mięsa koni
W latach 20. Ken-L-Rations zaczęło konserwować mięso koni na karmę. Wtedy mięso koni było obfite i tanie. Gdy USA weszła do II WŚ, cynę stała się droga i nie używano jej do konserw. Zapasy koni znikały, nadwyżka zniknęła. W tym czasie Purina, producent karm dla zwierząt hodowlanych, wprowadziła karmę kropkowatą (kibble) dla psów.
Eksplozja rynku karm komercyjnych
Biznes karmy od tamtej pory wybuchł, jak i wybory: puszkowe, suche, surowo, organiczne, napełniacze, konserwanty. Więcej wiadomo o odżywianiu zwierząt niż w 1900 r. Czasem to lepsza karma, czasem nie. Zanim rynek nasycił się produktami komercyjnymi, psy początku XX w. i okolicznych okresów lizały remainingi ze stołu i dziczy, posypane okazjonalnym biskwitem żeglarskim, milk-bone lub puszką mięsa koni.