Ciało psa = 60–70% wody – najważniejszy składnik odżywczy. Oddech, mocz, parowanie = duże straty. W większości przypadków pies samoreguluje picie, szczeniaki mogą potrzebować pchnięcia. Co mieć na uwadze.
Dlaczego woda życiowa
Utrata 10% wody = groźna choroba. 15% = śmierć bez natychmiastowej wody. Silne biegunki = odwodnienie, pilny weterynarz. Psy pocą się tylko poduszkami łap – temperatura przez pisk. Nawodnienie = fundament.
IDEALNIE: stały dostęp do wody.
Wskazówka ilościowa
Łatwa zasada: do 1 uncji wody na funt masy ciała dziennie. Pies 9 kg (20 lb) = 20 uncji (2,5 szklanki). Czynniki: karma sucha > mokra = więcej wody. Upał = więcej piskania = więcej wody. Duży wysiłek = więcej wody.
Leki
Leki zmieniają zapotrzebowanie. Leki na serce → więcej moczu → więcej pragnienia. Leki na padaczkę → silne pragnienie i apetyt. Sterydy, lekki przeciwbólowe, moczopędne – nadmierne pragnienie. Pies na lekach = woda jak najczęściej.
Alternatywy
Kostki lodu – psy kochają, zaspokajają pragnienie. Karma mokra = do 75% wody. Karma sucha: zalej wodą, sprawdź czy zje. Ludzkie jedzenie: jabłka, arbuz (dużo wody) = uzupełnienie.
Zagrożenia niedoboru wody
Odwodnienie, kamienie nerkowe, niewydolność narządów. Nadmiar/ niedobór picia = choroby bazowe (cukrzyca, Cushing). Stała świeża woda = idealna.