Adopcja na własną rękę vs schronisko
Znajdując kota w okolicy, możesz oddać go do schroniska. Masz też opcję: zatrzymaj go na chwilę i znajdź dom samodzielnie. Wtedy możesz zweryfikować przyszłych opiekunów i upewnić się, że kot nie zostanie uśpiony. Zanim szukasz domu, sprawdź okolicę i powiesz ulotki – upewnij się, że kot nie ma już właściciela.
Instrukcje
-
Przeprowadź weterynaryjne badanie. Weterynarz sprawdzi choroby zaraźne i ogólne zdrowie. Kastruj/sterylizuj, jeśli nie zrobione.
-
Ustal opłatę adopcyjną, np. zwrot kosztów weterynarza. To dobre przesiewanie: jeśli ktoś nie może/nie chce zapłacić małej kwoty – pewnie nie najlepszy adopcjent.
-
Porozmawiaj z lokalnymi schroniskami. Niektóre pomagają w weryfikacji adopcjentów. Pracownicy są wytrenowani w wykrywaniu ostrzeżeń podczas rozmowy.
-
Zreklamuj kota. Ulotki – darmowe. Ogłoszenie w gazecie. Zdjęcie, opis osobowości, kontakt. Pamiętaj o informacji o opłacie adopcyjnej.
-
Rozmowa telefoniczna – wstępne przesiewanie. Potem spotkanie osobiste, by poznać kota. Adoptujący musi być dorosły, z wybranym weterynarzem. Upewnij się, że kot trafi do rozmówcy, a warunki domu i życia są odpowiednie. Wątpliwości – zapytaj schronisko o wskazówki do rozmowy.
-
Odwiedź dom adopcjenta. Sprawdź czystość i sanitaryzność. Jeśli wynajmuje – sprawdź umowę najmu na zgódę na zwierzęta.
-
Podpisz umowę. Prosty kontrakt: oddajesz kotę do opieki, adopcjent zgadza się na zwrot, jeśli nie wyjdzie. Opłata adopcyjna. Obie strony podpisują, mają kopię. Przez kolejne miesiące dzwon peryodycznie, sprawdzaj, czy wszystko w porządku.