Agresja zabawna to naturalny etap rozwoju kociego. Uczy umiejętności drapieżnych: podsłuchiwanie, skakanie, gryzienie w zabawie. Może zdziwić właściciela – kocię chwilę temu cichutkie, nagle gryzie i drapie. Cierpliwość i wiedza pozwalają skierować to zachowanie na właściwe cele.
Wiek
Zaczyna ok. 4. miesiąca, przechodzi do ok. 1 roku. Matka uczy w pierwszych miesiącach: syczy, łaskoczy łapką, gdy kocię zagrzyzie zbyt mocno przy karmieniu. Kocięta odstawiane za wcześnie nie dostają tej lekcji – mocniejsza agresja zabawna u nowych opiekunów.
Agresja zabawna między kociątami
Przygotowuje do bycia drapieżnikiem: wyczulanie zmysłów, ćwiczenie mięśni. Zapraszanie do zabawy: wygięty grzbiet/ogon, prancowanie. Sygnały: to zabawa, nie walka. Jeśli za mocno – syczenie, mocny gryz, albo przerwa w zabawie.
Typy agresji zabawnej
- Atak-ucieczka: skok, chwyt, atak, gwałtowne ucieczka.
- Zabawa drapieżna: ciche podsłuchiwanie, gwałtowny skok. U dwóch kociąt: skok łowcy uruchamia rundę atak-ucieczka.
Jak kierować agresją zabawną
- Kocięta potrzebują zabawy z ludźmi – gryzienie to prośba o uwagę. Min. 20 min dziennie zabawnie z zabawek do goniienia/atakowania. Wyładowanie agresji + budowanie więzi.
- Najlepiej wychować dwa kocięta razem. Jeśli nie – duży, trwały pluszak do walczenia i wyładowywania energii.
Dyscyplina – co NIE robić
Nigdy nie bij – ryzyko urazu i nauki, że człowiek = zagrożenie. Syk może przerwać agresję. Zamknięcie kocięcia w pokoju na 30 min – dobra reakcja. Ważne: w pokoju zabawki – kocię wciąż potrzebuje wyładowania.