Koty są ciekawskie – za ciekawskie. Stół jadalniany, blat łazienki, kominek z kruchymi bibelotami. Jeśli masz dość, połącz proste treningi z alternatywami do skakania, by Katty zostawiła w spokoju.
Celuje wysoko
Kot skacze nie po to, by Cię denerwować. Może to najwygodniejsze miejsce do drzemki, perspektywa bycia wyżej, widok z okna. ASPCA: sukces nauki nie skakania polega na akceptacji chęci wspinania, a nie na wymuszaniu zostania na ziemi. Naucz, gdzie NIE skakać, daj akceptowalne miejsca – osiągniesz kompromis.
Przyklej taśmę
Koty nielubią lepkich/chropowatych faktur. Naklej taśmę dwustronną lub pętle taśmy na blata/twardych powierzchniach. Gdy kot wyląduje – ucieknie. Trzymaj taśmę, aż nauczy się, że to strefa zakazana. Papier ścierny i folia ochronna z kolcami w górę też działają.
Hałasowe pułapki
Koty nienawidzą gwałtownych hałasów. Pułapki hałasowe na zabronionych miejscach zniechęcają, ale ryzyko: przerażenie kota, nerwowość. ASPCA: stawiaj blachy piekarnicze na blacie – zatrzasną i ucieknie, ale nie spowoduje trwałego traumy. Klaskanie, krzyki trzymają kota z dala, ale ryzykujesz, że uniknie Ciebie. Czujki ruchu (sklepy zoologiczne) – chwytają/skaczą przy skoku kota.
Własne miejsce
Razem z nauką, gdzie nie wolno – daj bezpieczne miejsca do wspinania. Sklepy: od niskich stołków po wieże dotykające sufitu. Meble dla kota = wypływ energii, aktywność umysłowa. Wystarczająco zabawek, legowisk, zabawy = szczęśliwy, rozproszony kot, mniej czasu na niszczenie półek.