Wielu właścicieli odkrywa, że przyjazny kot nagle działa agresywnie: syczy, ryczka, drapie, gryzie. Przy dyscyplinowaniu pamiętaj: kara fizyczna nie działa. To zwierzę z instynktami – Twoim zadaniem jest zrozumienie przyczyny i podjęcie odpowiednich kroków.
Identyfikacja przyczyn agresji
Zabawa mylona z agresją. Baw się wędką/z sznurkiem, by uniknąć urazów. Kot powinien nauczyć się chować pazury u matki/rodzeństwa, ale skróć pazury 1–2x miesięcznie. Kot naturalnie doskonali umiejętności polowania (myszy) – Twoja ręka może dostać drobne pocięcie. Są też "gryzienie z miłości" – chwytanie ręki łapkami i mocne ugryzienie bez przebicia skóry.
Strach. Bądź cierpliwy i spokojny ze straszliwym kotem. To effect braku socjalizacji lub przeszłego przemocy. Zmiana nie nastąpi w nocy – potrzeba wielu małych kroków, uspokajania, pokazywania, że nie ma czego bać.
Choroba/uraz. Pilnuj nagłej agresji u dotąd normalnego kota. Może to sygnał choroby: brak apetytu, apatia, biegunka, nadmiar wydzielin z oczu/nosu/ust. Uraz: kulenie, lizanie rany, niezdolność do skakania/chodzenia. Weterynarz konieczny.
Terytorium/stres. Kastracja/sterylizacja łagodzi agresję terytorialną. W przeciwnym razie dom może wymagać fizycznego rozdzielenia kotów. Stres/zatłoczenie (nowe zwierzę, dziecko, przeprowadzka) – agresja to prośba o czas i przestrzeń. Weterynarz pomoże.
Działanie
Utrzymuj rolę lidera. Używaj twardego, stanowczego głosu, by przyciągnąć uwagę i zatrzymać agresję. Stanie (wielkość) pomaga, ale nie goni kota. Z lękliwymi/chorymi/skrzywdzonymi – ton bardziej przyjazny. Konsekwentny trening to najlepsza dyscyplina.
Głośny, rozpraszający dźwięk. Dzwonek, róg powietrzny, puszką z monetami – przy agresji (nigdy blisko uszu). Niektórzy używają sprayu z wodą na dolną część ciała – bezpieczniej posmarować ręce wodą i posypać.
Nie chwal po ustąpieniu agresji. Poczekaj chwilę, by kot wiedział, że wciąż Ty rządzisz. Nagradzaj dobre zachowanie smaczkami. Uwaga skierowana na zachowanie (dobre lub złe) prosi o powtórzenie.