Jak udomowić niekontrolowanego kota

Koty mają własne zmysły i żyją niezależnie. Niektóre przekraczają niezawodność, rozwijając niekontrolowane zachowania. Przeszła zaniedbania i przemoc sprawiają, że koty są pełne strachu lub agresji wobec ludzi i zwierząt w nowym domu. Kot drapiący i gryzący właściciela to duży problem. Możesz udomowić kota, jeśli poświęcisz dużo czasu i cierpliwości na budowanie zaufania ze zwierzakiem, który prawdopodobnie jest przerażony i przeładowany bodźcami.

Potrzebne rzeczy

  • Klatka/transportowka
  • Miski na jedzenie i wodę
  • Smaczki dla kota
  • Stary koc lub koszula

Instrukcje

  1. Zamknij kota w klatce/transportowce na kilka dni. Musi pomieścić pościel i kuwetę. By kot przyzwyczaił się do Ciebie, daj stary koszulę/koc z Twoim zapachem jako pościel. Klatkę w pokoju z dala od innych zwierząt i ludzi. Często odwiedzaj, mów cicho, uspokajająco. Ruchy wolne, celowe – nie próbuj chwytać. Cel: naucz kota czuć się bezpiecznie.

  2. Wyjmij kota z transportowki z ostrożnością. Nakryj grubym ręcznikiem, bezpiecznie owiń. Połóż na kolanach, głaskaj tył głowy, jeśli spokojny. Nigdy nie wkładaj ręki przed pyszczek – to przeraża i naraża na ugryzienie. Mów do kota, uspokajaj. Trzymaj tylko chwilę pierwszy raz, daj smaczek. Stopniowo wydłużaj czas trzymania.

  3. Po ok. tygodniu puść kota do małego "kotoodpornego" pokoju. Bez szaf, pod których się schowa. Zamknij sedes, jeśli to łazienka. Usuń drobne przedmioty i rośliny. Kuweta, łóżko, miski, zabawki – kuweta jak najdalej od jedzenia/snu. To da kotu czas na rozciągnięcie nóg i poznanie zapachów domu.

  4. Socjalizuj z innymi zwierzakami i ludźmi. Gdy kot zachowuje się spokojniej, powoli wprowadzaj do reszty rodziny. Pozwól innym domownikom obsługiwać kota. Ostrożnie z innymi zwierzakami – na początku oddzielone, ale by czuły i słyszały się nawzajem.

  5. Stopniowo otwieraj dostęp do reszty domu. Zostaw otwartą drzwi do małego pokoju – niech wyjdzie sam. Jeśli nie – wystaw miske i kuwetę na zewnątrz. Kontynuuj interakcje, ucz się czytać język ciała, by wiedzieć, gdy się zdenerwuje. Zrozumienie, co go przeraża i co wywołuje niekontrolowane zachowanie, pomoże wyeliminować stresory.