Prawidłowe oswajanie kocięcia od najmłodszych lat daje w wyniku przyjaznego, dobrze zrównoważonego kota z umiejętnościami społecznymi sprawiającymi, że staje się kochającym, czulym pupilem. Im więcej kocię doświadczy, tym mniej boi się i bardziej towarzyskie staje się, a łatwiej się go prowadzi. Choć wielu uważa koty za naturalnie dostojne, prawidłowo oswojone kocię zamienia się w kochającego kota, który może zmienić zdanie ludzi o tym, jaki może być kot.
Instrukcje
Ustal wiek kocięcia. Kluczowy okres rozwoju osobowości to między 2. a 14. tygodniem życia. Wtedy kocię uczy się nie tylko koordynacji i umiejętności ruchowych, ale też kiedy drapanie i gryzienie jest odpowiednie, co jest bezpieczne, a co straszne.
Chwytaj kocię – i to często. To kluczowe dla akceptacji ludzi, gładzenia i trzymania na rękach. Im więcej kocię jest chwytane w pierwszych miesiącach, tym chętniej będzie się kulać na kolanach i przytulać na kanapie. Upewnij się, że chwytanie jest zawsze przyjemne: nigdy nie bij ani nie drąż, tylko gładź. Jeśli kocię na początku niepewne lub przerażone, pozwól mu wspinać się po Twoich dłoniach i na ciało. Nie ruszaj, gdy to robi, i nie przerażaj. Daj mu czas zrozumieć, że ludzie nie są niczym strasznym.
Zostaw kocię z matką na przynajmniej pierwsze trzy miesiące. Matka nauczy wiele użytecznych umiejętności: kiedy wywierać pazury, a kiedy nie, kiedy zabawa staje się zbyt groźna, a nawet jak korzystać z kuwety. Matka nagradza dobre zachowania i karze złe, zdejmując z człowieka tę odpowiedzialność. Celem jest brak negatywnych skojarzeń z obecnością człowieka.
Gdy kocię przyzwyczai się do bycia chwytanym, dotykaj je wszędzie. Przyzwyczaj do dotyku łap i palców – ułatwi to cięcie pazurów. Dotyk uszu ułatwi czyszczenie, a ogon to wrażliwe miejsce – też z nim baw się.
Naucz, że palce to nie zabawki do goniienia. Nie drąż ani nie zachęcaj do myślenia, że jakakolwiek część ciała to zabawka. Zamiast tego przekieruj chęć zabawy na odpowiednie zabawki dla kotów; nie szydź, tylko zamień palce na zabawkę do pościgów.