Koty traumatyzowane lub znęcane mogą zachowywać się jak człowiek w złej sytuacji – złością się. Zły kot chowa się, unika kontaktu, syczy, a zakulony gryzie lub drapie. Czasem własny kot zaczyna wykazować antyspołeczne, wrogie zachowanie – przyczyna: choroba lub zmiany w środowisku. Najlepiej: daj spójne, cisze, delikatne otoczenie, by się uspokoił lub powoli zbudował zaufanie.
Instrukcje
Gdy zazwyczaj wesoły kot staje się agresywny – to może być choroba. Weterynarz, sprawdzenie.
Baw się z kotem zabawkami. Jeśli agresja tylko w zabawie – pewnie odebrano od matki za wcześnie. Matka i rodzeństwo uczą wycofywania pazurów w zabawie. Jeśli kocię drapie/gryzie w zabawie – piórko na sznurku i różdżce, ręce daleko.
Daj czas na przyzwyczajenie do nowego środowiska. Przeprowadzka/zmiana = agresja/lęk. Poczekaj na ustalenie, daj ciche, bezpieczne, odizolowane miejsce.
Niech kot przyjdzie do Ciebie. Nie wyzwawaj, nie chwytaj, nie ograniczaj zły kot. Będzie bardziej przerażony i zaatakuje.
Karm i opiekuj się konsekwentnie i sumiennie.
Obserwuj znaki strachu: ułożone uszy, chińnięty ogon, syczenie, wycie. Rozszerzone źrenice = strach. Unikaj kontaktu przy tych sygnałach.
Minimalizuj hałas wokół kota. Głośne głosy, krzyki, gwałtowne dzieci – pogłębiają traumę.
Unikaj dyscyplinowania. Pryskiwanie, krzyki – sprawiają strach i nieufność.
Obsługuj zrównoważonego kota w obecności zlego. Gładź innego, szczęśliwego kota przed traumatyzowanym – pokaże, że można ufać.
Delikatne pocieleski i gładzenie, gdy kot sam podejdzie. Nie rob wielkiej sprawy. Cichy głos, powolne, delikatne gładzenie – aż kot przyzwyczai się do dotyku.