Agility kotów to stosunkowo nowa dyscyplina. Podobnie do agility psów, kocie agility to parcurs przeszkód, które kot musi pokonać we właściwej kolejności w określonym czasie. To sport zmierzany czasem, nagradzany za najszybsze wyniki. Nie każdy kot się nadaje, ale te, które tak – cieszą się tym, jak i ich opiekunowie.
Historia
Według Cat Fanciers' Association, zawody agility kotów debiutowały na wystawach w 2004 r. Międzynarodowe Stowarzyszenie Kotów (TICA) opisuje to jako zmierzony czasem konkurs, w którym opiekunowie prowadzą koty po trasie, a koty oceniane są pod kątem szybkości, koordynacji, piękna ruchu, kondycji, inteligencji i treningu.
Poziomy
TICA wymienia dwa poziomy: podstawowy i zaawansowany. Podstawowy – dla początkujących, przyzwyczajanie do sprzętu i trasy. Zaawansowany dzieli się na poziom 1 (średniozaawansowanych) i poziom 2 (doświadczonych) – sprzęt na maksymalnej wysokości i trudności.
Nieporozumienia
Częste przekonanie: agility to tylko dla psów. Psy upowszechniły sport, ale Międzynarodowe Turnieje Agility Kotów (ICAT) wprowadzając koty, udowadniły, że mity o nietrenowalności i niskiej inteligencji kotów są fałszywe. TICA zaleca codzienną zabawę i trening z cierpliwością, szacunkiem i czułością.
Korzyści
Według ICAT: agility daje godzinę zabawy obu stron. Pomaga kotom zostać zdrowymi i w formie, buduje więź z opiekunem. ICAT pozwala startować każdemu kotu – nie tylko rasowym z papierami – za darmo.
Rozważania
Według TICA, przeszkody do agility można kupić lub zrobić samemu do treningu w domu. Kot ćwiczący w domu może zbudować wytrzymałość i awansować na wyższy poziom.