Koty syjamskie pochodzą z Tajlandii, dawniej zwanej Syjam. Przyszły do Anglii w 1884 r. jako prezenty dla brytyjskiego generała i ostatecznie trafiły do Ameryk. Są bardzo podobne do każdego innego kota w tym, że lubią spać, obserwować ptaki i bawić się z właścicielami. Główna różnica leży w ich długim życiu 15–20 lat i wyglądzie. Koty syjamskie rodzą się całkowicie białe i dojrzewają w brązowe koty z ciemnymi "punktami", odnoszącymi się do kolorystyki uszu, twarzy, łap, nóg i ogona. Seal point oznacza, że te cechy są ciemnobrązowe, blue point – że są błękitnobrazowe. Wiele cech syjamskiego może wpływać na siedlisko, w którym powinien żyć.
Samoczyszczenie
Choć wiele kotów syjamskich klasyfikuje się jako krótkowłosych, wciąż ważne jest czesanie ich raz lub dwa razy w tygodniu, jak stwierdza strona Cozy Cat Furniture. Jak to może wydawać się zbyt często dla niektórych, zabawka do samoczesania, taka jak Cat Hair Magnet dostępna w wielu sklepach zoologicznych, umieszczona w miejscu, które kot odwiedza, pozwoli mu dosłownie wyczesć się sam. To nie zastępuje dobrego głębokiego czesania, ale złapie luźne włosy na ciele kota, prowadząc do mniejszej liczby kłaków włosowych i gładszego futra.
Problemy genetyczne
Koty syjamskie mają szczęście, że ich problemy genetyczne są ogólnie łatwiej do rozwiązania niż u niektórych innych ras czystej krwi, rzadko konieczując modyfikacji siedliska. Właściciel powinien być świadomy, że te koty mogą czasem być walaczne lub mieć zgięte ogony, choć te wady nie powinny wpływać na zdrowie ani zachowanie, jak podaje Travels with Tigger. To nie oznacza, że syjamskie mogą omijać kontrole – wciąż powinny mieć dostęp do opieki weterynaryjnej.
Złe nawyki
Wysokie miejsca to gdzie syjamskie lubią iść, czy to górka półki czy lodówka. Dobrze trzymać łamliwe przedmioty z dala od tych miejsc i nawet dostarczyć alternatywne miejsce obserwacyjne dla kota. Inny nawyk syjamskich to symulowane karmienie. To, gdy kot tłucze i ssanie miękkiego materiału, np. swetra, podobnie jak przy karmieniu od matki. Zapewnij kocyk pociechy w miękkim, wygodnym miejscu specjalnie do tego celu.
Siedlisko dla prywatnych osobowości
Koty syjamskie są bardzo podobne do ludzi w tym, że wolą robić swoje sprawy w prywatności. Umieszczenie zamkniętej kuwety w cichej, mało ruchliwej części ich siedliska daje im tę prywatność. Travels with Tigger wskazuje też, że syjamskie zazwyczaj tolerują dzieci, ale uciekają do cichego, prywatnego miejsca, gdy mają dość pchania i dłubania.
Przygody w sklepie
Z osobowościami eksploracyjnymi, syjamskie lubią sprawdzać nowe obszary. Dla właścicieli, którym nie zależy na zabraniu tych kotów domowych na chwilę na zewnątrz, dobrym pomysłem jest nadzorowanie ich w ogrodzonym obszarze na zewnątrz. W przeciwnym razie zamknij jeden lub dwa pokoje w ich siedlisku, z wyjątkiem specjalnych okazji. Zmieniaj elementy tych pokoi od czasu do czasu i dodawaj różne przedmioty, by kot mógł je sprawdzić.
Siedlisko do zabawy
Koty syjamskie mają umiarkowane do wysokie poziomy energii, wymagając białkowej diety i dużo czasu zabawy. Choć najlepiej, by kot miał towarzysza kota, w jego siedlisku powinno być wiele zabawek. Kot może bawić się pewnymi zabawkami sam, takimi jak piszczące zabawki i toczące się kulki, inne pozwalają właścicielowi interakcję, jak sznurowadła czy wędka z zabawką. Nadzoruj zabawę z jakąkolwiek sznurką wąską dość, by zaplątać się wokół języka.