West Highland White Terrierzy (westy) hodowano pierwotnie do polowania na szkodniki – lisy, borsuki i wydry – w surowych Szkockich Górach.
Ich mały rozmiar i zwinność pozwalały na poruszanie się po trudnym terenie i gonienie ofiary do nor i legowisk. Gruba biała sierść chroniła przed surową pogodą, a wytrwały charakter czynił ich nieustraszonymi łowcami.
Rasa pełniła też rolę psów farmowych – strzegła przed szkodnikami i towarzyszyła rodzinom. Przyjazne, zabawne usposobienie sprawiło, że stały się popularne w domostwach.