Pies w czasach antycznych
Pitagoras: „Dopóki człowiek niszczy niższe istoty, nie poznają miłości ani pokoju”. W starożytnej Grecji psy były czczone i ofiarowane. Czarne psy ofiarowano Hekate („sucie”, bogini czarostwa). Dawno przed akceptacją jako towarzysze – psy czciano jako strażników, pasterzy, łowców.
Psy starożytnej Grecji
Najpopularniejsza rasa: moloss. Aleksander Wielki pierwszy wyhodował molossa – silny tułów, krótki pysk. Zaginiona rasa, krzyżówka wojennych psów Macedonii i Epiru z indyjskim psem krótkowłosym. Moloss używany do walk psich, przodek mastifa, doga niemieckiego, bernardyna, rottweilera. Niektórzy: moloss był chudszy, jak chart – do polowania i pasterstwa.
Greki pies w czasach nowożytnych
Kilka ras z antyku przetrwało, choć Alopekis (mały grecki chart) zagrożony wyginięciem. Dane 2005–2012: tylko 58 sztuk (wet. Spyros Chliounakis) – gatunek zniknie bez interwencji. Kretański chart (Cretan hound) – smukły, łagodny poza polowaniem, endemik Krety, artefakty 3500 lat. Grecki chart (Hellenikos Ichnilatis) – atletyczny, krótkowłosy, doskonały nos, szybki chód. Jeden z najstarszych przodków europejskich chartów węchowych.
Pies towarzyszący
Niezależnie od pochodzenia – dziś pies to przede wszystkim najlepszy przyjaciel człowieka. Od herbaty w salonie po psy pasterskie na farmach – troska o psa stała, rola ta sama.