Lista ras psów o niskim poziomie łusek (hipoalergicznych)

Ci, co kochają psy, ale nie kochają kłębów sierści po domu, mogą docenić psa o niskim poziomie łusek. Niezależnie od tego, czy jesteś alergiczny na większość psów, ale nie możesz się powstrzymać od przygarnięcia jednego, czy po prostu nie lubisz sprzątania po linieniu, pies o niskich łuskach zaspokoi Twoje potrzeby i napełni dom ciepłem i miłością, jaką daje tylko zwierzę.

Shih tzu

Shih tzu – małe, energiczne i przyjazne psy – to świetna opcja dla każdego szukającego przyjaznego dla rodziny psa o niskich łuskach. Oprócz korzyści niskich łusek, shih tzu szybko uczy się i daje wspaniałe towarzystwo. Mogą jednak być trudne do wyuczenia czystości.

Chiński gołąb (Chinese Crested)

Chiński gołąb to zdecydowanie inny wyglądający pies, idealnie wpisujący się w dom szukający przyjaciela o niskich łuskach. Te prawie łysie zwierzęta pochodzą według przekonań z afrykańskich psów łysych, które lądowały na chińskich statkach, by zapobiegać rozprzestrzenianiu chorób przez szkodniki. Ze względu na duże nagości ciała, chiński gołąb jest narażony na oparzenia słoneczne.

Chart afrykański (Greyhound)

Chudy i długonogi chart to uderzający wybór dla szukających psa o niskich łuskach. Ten krótkowłosy pies znany jest głównie ze swej prędkości – rasa wyścigowa. Ze względu na długie i grząstkowate kończyny, charty nie wytrzymają burdzenia, jak inne rasy. Tradycyjnie dobrze dogadują się z innymi zwierzętami i są dobrym uzupełnieniem domu z kilkoma pupilami.

Hawanezyk (Havanese)

Na pierwszy rzut oka długowłosy, narodowy pies Kuby wydaje mało prawdopodobnym kandydatem do domu szukającego niskich łusek. Mimo luksusowej sierści, hawanezyki prawie nie linują. Te miękkosierściaste stworzenia mogą wymagać regularnego pielęgnowania, ale nie zostawią kanapy pokrytej sierścią – ani nie sprawią, by alergicy kaszlali i chichotali.

Basenji

Nie tylko basenji mało linieje, ale jest też znany jako „pies bez szczekania”. Zamiast typowego głośnego szczekania, basenje wydają dźwięk przypominający jodel. Historia sięga faraonów Egiptu, a w Ameryce pojawiły się w 1941 r. Ponieważ rasa jest bardziej odległa niż inne niskołusekowe, może pasować do osób chcących towarzysza, ale nie chcących psa pod nogami non-stop.