Francuzki pudel (pudel standardowy) – jedna z najlepiej udokumentowanych ras. Artyści od starożytnej Grecji/Rzymu (monety). Francja: „pudel francuski” w 1500 r., pies narodowy Francji.
Historia
Pudle nie są francuskie – pochodzą z Niemiec. Niemcy: psy myśliwskie, retrievery kaczek (mocne pływanie). Nazwa od „pudel” – „ten, co bawi się w wodzie”. Do Francji w średniowieczu – ulubieńcy królewscy. 400 lat popularności w Europie Zachodniej. Albrecht Dürer (XVI w.) malował pudle.
Wygląd
Średnie/duże, okrągłe głowy, długie pyszcze. Oczy owalne, daleko od siebie, brązowe. Uszy długie, płaskie (skłonność do infekcji). Ogon tradycyjnie skracany do połowy. Łapy małe, owalne. Najbardziej rozpoznawalne: kędzierzawe futro (czarne, brązowe, białe). Wysokość > 38 cm. Samce: 20–32 kg, samice do 27 kg. Życiowość do 15 lat.
Charakter
Łatwi w szkoleniu (wysoki IQ). Posłuszeństwo lub polowanie. Atletyczni, energiczni. Spokojniejsi od innych wariacji pudla, bez ruchu – nadpobudliwość. Socjalni, nie lubią samotności, przy właścicielu. Przyjacielscy, delikatni – z dziećmi i zwierzętami. Dobrze z obcymi.
Pielęgnacja
Regularne kąpiele i fryzury. Cięcie co 6–8 tyg. (futro nie linieje -> hipoalergiczna rasa). Klipy: „pet clip” (równomiernie krótkie, jak jagnię) – nie wystawowe. Wystawowe: „English saddle”, „Continental clip” – ikoniczne, tył ogolony, kępy na kostkach/ogonie/biodrach. Historycznie: łowcy ułatwiali pływanie, kępy izolowały stawy/narządy od zimna.