Jak wychować Blue Pitbulla?

Jedna z odmian kolorystycznych u Amerykańskiego Pit Bulla Terriera i innych ras to „blue”. To nie czyste niebieskie, ale stalowo-szare z niebieskawym odcieniem. Kolorystyka spowodowana genem rozjaśnienia (recesywnym) – pies musi mieć dwa takie geny, by wyglądać na blue, ale pies nie-blue może przekazać gen potomstwu. Istnieje pewne skojarzenie blue z problemami skórnymi i wypadaniem futra (alopekcja). Związki niejasne, problemy nieudokumentowane we wszystkich rasach. Niektórzy hodowcy blue pit bulli twierdzą, że źle hodowane blue mają problemy zdrowotne.

Potrzebne rzeczy

  • Klatka (crate)
  • Obroża
  • Smuga
  • Zabawki
  • Przekąski treningowe

Instrukcje

  1. Weterynarz w 24–72 h po adopcji. Pit bulle wrażliwi na parvovirus i demodekoz. Parvo – zaraźliwa choroba szczeniak, wysoka śmiertelność, profilaktyka: szczepienia i minimalizacja ekspozycji. Demodekoz – ropnica od nadmiaru pasożytów na skórze. Nie zaraźliwa, ale nieleczona prowadzi do poważnych problemów, nawet śmierci. Szczenięta ze schronisk: szczepienia co 2 tygodnie do 18. tygodnia (protokoł UC Davis). Warto stosować u pit bulli ze względu na wyższe ryzyko.

  2. Kastracja/sterylizacja jak najwcześniej. Chroni zdrowie i zachowanie – eliminuje/zmniejsza ryzyko nowotworów i zachowań hormonalnych. Im dłużej czekasz, tym mniej korzyści.

  3. Socjalizacja. Pozytywna ekspozycja na różne sytuacje, dźwięki, ludzi, zwierzęta, miejsca – klucz do stabilnego, spokojnego psa. Mity: izolacja nie czyni psa bardziej ochronnym. Im więcej doświadczeń, tym lepszy towarzysz i strażnik – silne więzi z rodziną, brak strachu przed ludźmi, jasne pojęcie akceptowalnego zachowania. Złe doświadczenie w 3–12 tyg. życia może wywołać strach.

  4. Przedszkole i obedience. Pit bulle silne, aktywne, jako terrier uparte – muszą być pod kontrolą. Kursy dają też bezpieczną socjalizację z psami – hamuje agresję w dojrzałości.

  5. Trening klatkowy (crate training). Najlepsze do nauki czystości i manier. Klatka nie więzienie – bezpieczna nora. Drutowe lepsze – widoczność, wentylacja.

  6. Codzienny wysiłek. Bez wyjątków – deszcz, śnieg, grad. Spacer na smudze + wolny bieg i zabawa. Ogródzony plac lub pusty kort tenisowy. Unikaj dużych parków dla psów i doggy daycare, jeśli pies dominuje. Niektórzy dobrze socjalizowani grają w grupach, inni tylko 1-na-1. Rasa cudowna, ale agresja psa w historii nie do zignorowania.

  7. Gry intelektualne. Chowany z zabawkami/przekąskami/ludźmi. Naucz nazwy zabawek i domowników. Ostrożność umysłu, zapobieganie nudzie.

  8. Sporty (ciąganie ciężarów itp.) po zgody weterynarza. Szczenięta mają miękkie stawy nawet gdy ciało wygląda na dojrzałe. Bieganie, ciężary – ryzyko poważnych urazów przy zbyt wczesnym starciu.