Oba to psy pasterskie, ale cechy je odróżniają. AKC przyjął je jako rasy w 1995 i 1980 r. Podobne: wrodzona potrzeba stadzenia. Różne: rozmiar, kolor, osobowość i wiele innych.
Historia rasy
Border Collie – światowy lider pasterstwa owiec (AKC), pierwotnie „Scotch Sheep Dog” (granica Szkocji/Anglii). >100 lat hodowli pod kątem rozmiaru, wyglądu, etyki pracy, pracy bez komend. Australijski Pies Pasterski – od 1800 r., AKC 1980. Cenione za siłę, zwinność, odważność. Australijczycy krzyżowali dingo-collie, Dalmatyńczyków, czarno-cierniste kelpie – uzyskali topowego pasterza.
Wygląd
Border Collie: średni, 30–50 lb (13,5–23 kg), życie 12–16 lat. Kolory: czarny/biały, ciemnobrązowy/biały, sable, red tri, black tri, blue merle. Wysokość: 18–22 cale (46–56 cm). Australijski Pies Pasterski: średni, 30–50 lb, życie 12–15 lat. Kolory: blue lub red (z przejściami). Wysokość: 17–20 cali (43–51 cm) u kłębu.
Osobowość
Border Collie: energetyczny, czujny, inteligentny, responsywny, intensywny pracownik. Czuły do znajomych, zabawienny (może rozpraszać się bez treningu). Bardzo energiczny na bieganiu, ale szybko się uspokaja po treningu. Australijski Pies Pasterski: lojalny, ochronny wobec rodziny – dobry strażnik i pasterz. Odważny, inteligentny, godny zaufania. Lubi bycie aktywnym/zajętym, nudzi się łatwo. Szczeniaki: „dwa tryby: 90 mph i koma” (North Bay Canine Rescue). Niepolecany dla dzieci <12 lat – poziom energii.
Trening
Border Collie: kocha outdoor, codzienny ruch. Szybko uczy trików, ale powtarzanie do instynktu. Socjalizacja w młodości – kontakty z zwierzętami/ludźmi. Obedience absolutnie konieczny. Australijski Pies Pasterski: bardzo wymagający, nie dla słabych. Obedience i komendy od samego początku. Nauka: nie skakać na ludzi, miła zabawa z dziećmi. Codzienny ruch na wyładowanie energii.