Według AKC, labrador retriever to najpopularniejszy pies w USA przez 19 lat z rzędu (stan na kwiecień 2010). Powody: generalnie zdrowy, minimalna pielęgnacja, życzliwa, łagodna natura. Przy dobrej opiece żyje do 15 lat, dorasta do 27–36 kg.
Dobór szczeniaka
Rasa generalnie zdrowa, ale predysponowana do: dysplazji bioder i łokci, padaczki, postępującej zapadliwości siatkówki. Niektóre: wada serca – dysplazja trójlistka tricuspidalnego. Ryzyko minimalizuje sprawdzanie hodowców. Przy wyborze: poproś o pokazanie rodziców i rodzeństwa, certyfikaty zdrowia oczu i bioder. Dobrzy hodowcy chętnie to zrobią.
Dieta
Ze względu na predyspozycję do dysplazji bioder – karma dedykowana szczeniom ras dużych. Zwykła karma przyspiesza wzrost, zwiększa ryzyko. Dog Channel: nie pozwalaj na dojedzanie (free feeding). Częste, małe posiłki zapobiegają szybkiemu przytyciu. Labradory narażone na nadmiak (bloat) – zakręt żołądka, często śmiertelny. Powolne jedzenie pomaga. Namacz suchą karmę chwilę przed podaniem – staje się lepka, pies je wolniej.
Temperament
Szczeniaki labrador: towarzyskie, energetyczne bukły radości. Kochają dzieci, bawią się bez końca. Wysoce inteligentne, chcą zadowalać. Trening od początku szczeniactwa. Łatwo o dominację, jeśli nie nauczysz miejsca w stadzie od razu.
Wygląd
Kolory: czarny, żółty, czekoladowy. Przy urodzeniu ok. 0,45 kg. Pierwsze 8 tygodni: przyrost do 0,9 kg tygodniowo. Miękkie włosko zamienia się w grubszy futer zewnętrzny; ogon przyjmuje kształt haka. Łapy wydają się za duże – szczeniak często się ich spotyka.
Opieka
Dużo energii do wypalenia. Bez wystarczającego ruchu – destrukcja. Zaproponuj pływanie, codzienne spacery/bieganie. Zawsze na smyczy przy ruchu. Instynkt polowy wkracza wcześnie – gonią króliki, koty, koła samochodów. Oczy i uszy czyścić i suszyć po przygodach – zapobieganie infekcjom. Futer: minimalna pielęgnacja, cotygodniowe szczotkowanie usuwa liniejące włosy.