Szetlandzkie owczarki (sheltie) – psy pasterskie przyjmowane jako psy domowe. Lojalne, bystre, silnie przywiązane do rodzin, udane towarzysze. Przy adopcji szczeniaka sheltie – zrozum rasę i etapy rozwoju.
Fakty o Sheltiach
Hodowlane do pasterstwa. Pochodzenie: Szkocja, mieszanka szotskich border collie i długowłosowej rasy z wysp Szetlandzkich. Dawno używane jako psy owczarskie w UK. Instynkt pasterski = pewne konsekwencje.
Szczeniaki Sheltie
Różnią się od innych ras: niemal zawsze bolesnie nieśmiałe. Nie radośnie skaczą od osoby do osoby, lecz przywiązują się do rodziny i potrzebują czasu na przyzwyczajenie do innych. To zachowanie do zrozumienia i akceptacji w rodzinie sheltie.
Osobowość
W rodzinie: oddane, szczęśliwe, miłujące. Socjalizacja w młodym wieku – ekspozycja na różne sytuacje, by nie stać się aspołecznymi/nieszczęśliwymi. Inteligentne psy robocze – dobrze radzą z treningiem.
Pielęgnacja
Długie, gęste futra: podfutro i futro zewnętrzne. Rosną z psem. Konieczne regularne kąpiele, szczotkowanie, fryzjer – czyste, bez kłót. Przyzwyczaj szczeniaka wcześnie – uniknięcie problemów później.
Wrażliwość na leki
Sheltie nieco bardziej wrażliwi fizjologicznie. Według SheltieNation.com: wysoka gorączka, choroby, składniki niektórych leków na robaki serca mogą wywoływać padaczki. Odpowiedzialny właściciel rozumie padaczki, rozpoznaje i radzi sobie z nimi.