Jeśli szukasz małego psa o wadze 4,5–11 kg, boston terier to świetny wybór. Ten "w całości amerykański pies" wywodzi się z stajni w Bostonie, Massachusetts, gdzie pierwotnie służył jako pies do walki na arenie. Hodowcy zaimportowali psa o imieniu Hooper's Judge, by wyeliminować cechy walkowe z linii krwi. Judge, przodek współczesnego boston teriera, zostawił wiele szczeniaków, które były strategicznie krzyżowane. Surowe boston bulldogge zamieniły się w eleganckie, zadbane i dobrze wychowane psy, godne bostonskiego towarzyskowa, zaszczepione przydomkiem "Amerykański Gentleman".
Opis
Właściciele opisują swoich boston terierów jako klaunowate, eleganczne, urocze i godne. Rasa ta, znana też jako boston bull, ma krótkie, mięśniaste ciało i kwadratową głowę. U niektórych ras z rodziny buldogów głowa jest dysproporcjonalnie duża – nie tak u boston teriera. Oczy są duże i szeroko rozstawione. Sierść krótka, gładka i delikatna. Według standardu AKC kolorystyka to: seal (ciemnobrązowa z połyskiem), brylant lub czarna z białymi oznakami.
Temperament
Boston terier jest łagodny, sprytny i potrafi być dobrze wychowany. Jeśli psu nudzi się i brakuje mu ruchu, może stać się gwałtowny, niespokojny i drażliwy. Ton głosu ma dla niego ogromne znaczenie. Ponieważ rasa lubi uczyć się, szkolenie nie sprawia trudności. Boston terier potrzebuje właściciela, który będzie liderem stada. W kontakcie z ludźmi jest niezawodny z dziećmi, wyjątkowo dobry z osobami starszymi i przyjazny dla obcych. Nic nie cieszy go bardziej niż bycie częścią rodziny. Zabawa w piłkę tenisową to dla niego raj pieski.
Problemy zdrowotne
Boston teriery cierpią na zaćmę młodzieńczą i inne choroby oczu. Ze względu na wystające oczy są narażone na urazy. Inne schorzenia to: głuchota, problemy serca, guzki skórne. Trudności oddychania mogą pojawiać się przy wysiłku w upały lub mróz. To nie jest rasa robocza – pies może przegrzać się przy zbyt intensywnym treningu. Mniej poważne dolegliwości to chrapanie i rynienie. Sukce zazwyczaj rodzą cesarskim cięciem ze względu na wąskie miednice i duże głowy szczeniaków. Oczekiwana długość życia to 15 lat.
Pielęgnacja
Krótką sierść czesz firmą szczotką. Ze względu na skłonność do problemów skórnych, kąpiel tylko w razie konieczności. Warto jednak nawykać na obcieranie focza wilgotną chusteczką po każdym posiłku, zwłaszcza delikatnie wokół oczu. Regularnie sprawdzaj uszy pod kątem kleszczy i ziarenek traw w uszach i oczach. Obcinaj pazury okazjonalnie. Rasa nie linie silnie i nie ma intensywnego psiego zapachu.
Historia
Pochodząca z Bostonu, Massachusetts, to jedna z nielicznych ras wyhodowanych w USA. Pierwotnym krzyżowaniem był angielski buldog i angielski białý terier (obecnie wyginący). Rasa zaczęła się jako Olde Boston Bulldogge – surowy pies walki o wadze ok. 20 kg. Przez lata zmniejszano gabaryty, ostateczny produkt to krzyżówka z buldogiem francuskim, który dał fundamenty boston terierowi. Terier tylko z nazwy – boston terier z łagodniał od walkowych przodków.
Ostrzeżenia
Ze względu na problemy oddychania, unikaj palenia w obecności tego psa. Środki czystości chemiczne mogą wywołać reakcję. Unikaj świeżo skoszonej trawy i pyłków.
Boston terier to rasa brachycefalna (płaskoliczna) – weterynarze nie zawsze są dość ostrożni przy narkozie. Upewnij się, że weterynarz stosuje nowocenne znieczulenie (np. izofluran).
Trzymaj psa w klimatyzowanym pomieszczeniu – rasa łatwo dostaje uderzenie termiczne. Płaskie focze nie pozwalają na skuteczne chrapanie, by obniżyć temperaturę ciała.
Nie używaj zwykłej obroży – naciska na truchtę. Lepiej zastosować szelki w kształcie Y, opasujące klatkę piersiową, a nie szyję.