Identyfikacja
Termin "pies mieszańiec" dotyczy niemal każdego psa będącym mieszanką dwóch lub więcej ras, z wyjątkami. Nie dotyczy mieszańców typu yorkie-poo czy goldendoodle – to hybrydy/psy designowe, hodowane celowo pod konkretny wygląd. Np. designowy hybryd wilczy miesza husky z wilkiem. Z kolei mieszańce często wynikają z przypadkowego parzenia. Weterynarze czasem identyfikują mieszankę po rodzicach, cechach fizycznych lub teście DNA.
Korzyści
Największa zaleta: koszt (Canis Major "Dog Owner's Guide"). Rasowy z rodowodem i papierami AKC/CKC kosztuje tysiące, mieszańce często za darmo lub tanio ze schronisk. Bez etykiety rasowej – nie oczekuje się wystaw, klubów. Właściciele konkurencyjni: AKC zamknięte dla mieszańców, ale United Kennel Club, USDAA, NADAC pozwalają na starty w agility i posłuszeństwie.
Błędy w myśleniu
Powszechne przekonanie: mieszańce mniej chorują genetycznie niż rasowe. Może być prawdą, ale są też podatni na choroby dziedziczone z każdej rasy w mieszance (Dog Owner's Guide). Mieszańce nie zawsze zachowują się przewidywalnie co do rozmiaru, kształtu, temperamentu (The Adoption Option). Np. whippet-kolia może nie być szybki, inteligentny ani podobny do którejś rasy rodzicielskiej.
Rozważania
Wszystkie psy potrzebują odżywiania, pielęgnacji, weterynarza, ruchu – mieszańce tyle samo, jeśli nie więcej (Carol Lea Benjamin "Secondhand Dog"). Nie są "gorsze" od rasowych. Trening i socjalizacja absolutnie konieczne dla równowagi. Każdy pies, bez względu na rasę, ma indywidualną osobowość i potrzeby. Mieszańiec tak samo może okazać się "trudny" i wymagać doświadczonego trenera. Różnica: trudniej to rozpoznać wcześnie u mieszańca.
Ekspercka opinia
Humane Society USA nie reklamuje wyboru mieszańca nad rasowym. Klucz: pies pasujący do osobowości, stylu życia, warunków – niezależnie od czystości rasy. Duży, aktywny mieszańiec nie do bloku tak jak rasowy dog niemiecki. Jeśli myślisz o adopcji – spotkaj każdego kandydata i oceń po jego własnych zasługach, nie tylko pochodzeniu.