Szkockie teriery (scotter) to krótkonogie, silnowolne psy. Samce w szczególności uporczywi – socjalizacja z psami i trening posłuszeństwa w szczeniactwie konieczne. To zapobiegnie „małemu psu syndromowi” czy przejęciu przewodnictwa nad „stadem” – Tobą. Opieka nad szczeniakiem scottera to dużo czasu i energii.
Instrukcje
Wizyta u weterynarza. Szczepienia: wścieklizna, zarążenie. Od 2 miesięcy. Badanie: problemy skórne, padaczka, zaburzenie żuchwy, skotter cramp (trudności chodzenia), choroba von Willebranda (wrodzona choroba krwi). Scotter na to narażeni.
Planuj kastrację/sterylizację w 6. miesiącu. Profilaktyka raka i chorób genetycznych (choroby krwi). Sterylizacja suek eliminuje infekcje macicy (częsty problem). Kastracja samców hamuje agresję.
Prawidłowa dieta. Z wiekiem ryzyko otyłości. Karma z białkiem jako głównym składnikiem (nie zboża). Jeśli szczeniak nie zje wszystko w 20 min – usuń jedzenie do następnego posiłku. Nie zostawiaj jedzenia cały dzień.
Regularna pielęgnacja. Zapobiega problemom skórnym, utrzymuje fakturę sierści. Czesanie 2–3 razy w tygodniu, fryzjer min. 2 razy w roku.
Ruch. Min. 3 spacery dziennie + teren do biegania. Aktywny szczeniak = mniejsze ryzyko otyłości dorosłego psa.