Staffordshire Bull Terrier ma pozę groźną, ale czułe serce (AKC). Rasa z korzeniami w walkach psów, uznana przez Angielski Klub Kennelowy w 1935, AKC w 1974. Nadal walczy z złą opinią z czasów walk w pitach.
Wygląd
Nie wysoki: samce 46–48 cm, suki 43–46 cm u garbu. Kompaktowe, szerokie barki, bardzo muskulozne, potężne szczęki. Waga: samce 16–18 kg, suki 14–16 kg.
Sierść
Gładka, krótka, przylegająca. Kolory: ruddy, biały, błękitny, czarny, bryndza. Częste połączenia: czarno-biały, bryndza-ruddy. Minimalne linienie, mała pielęgnacja. Brak "psiego zapachu", rzadkie kąpiele.
Historia
Początek XIX w.: ratowanie (zabijanie szczurów) – sport robotniczy. Skrzyżowanie buldoga z czarnobrązowym terierem → silne szczęki, bezpieczny w obsłudze. Gdy ratowanie znudziło – walki psów. Mimo zakazów rasa zachowała niechęć do obcych psów.
Zachowanie
Skłonność do agresji wobec nieznanych psów. Zawsze na smyczy na nieogrodzonym terenie. Szczeniaki: intensywne gryzienie – odpowiednie gryzioły. Kopanie – ogrodzenie wzmocnione u dołu.
Osobowość
W Anglii: "nanny dog" (pies niania) – temperament przy dzieciach, chęć ochrony. Zabawne, lubi ruch i grę z właścicielem. Ciekawy, zawsze na bieżąco. Wczesna socjalizacja z ludźmi kluczowa.