Golden retriever to imponujący, jedną z najłatwiej rozpoznawalnych ras. Wymaga zaskakująco mało pielęgnacji, łatwo się uczy i ma zrównoważony temperament. Mimo bycia dużym psem, może pasować do mieszkańców bloków – bywa szczęśliwy, jeśli dostaje codzienny ruch.
Historia
Pochodzi z Brytyjskich Wysp, prawdopodobnie z krzyżówek: żółty flat-coated retriever, jasny tweed water spaniel, newfoundland, ewentualnie bloodhound i inne spaniele. AKC uznał rasę w 1981 r. (uwaga: w oryginale 1981, poprawnie 1925 – red. fakt).
Cechy
Sierść kremowo-złota, szeroka głowa, uszy średnie, długi prosty ogon. Dogadują się z psami, cierpliwe – świetne z dziećmi. Szczekają i ostrzegają przy obcych. Potrzebują codziennego ruchu i zabawy. Właściciel musi pokazać, kto rządzi – inaczej golden przejmie inicjatywę. Wysokość 51–61 cm, waga 25–36 kg. Żyją 10–12 lat.
Pielęgnacja
Gęsta, średnio-długa sierść podwójna, zewnętrzna warstwa wodoodporna. Rzadkie kąpiele, suchy szampon między kąpielami. Czesanie codzienne twardą szczotką – ważne: podsierść, gęsta, wymaga największej uwagi.
Zastosowanie
Doskonały pies rodzinny. Dobrze w konkurcjach posłuszeństwa, doskonałe psy myśliwskie, tropiące, ptasie. Policja używa ich jako psów narkotykowych (wyczuwanie). Chęć posłuszeństwa sprawia, że są świetnymi przewodnikami niewidomych, psami terapeuty i asystentami niepełnosprawnych.
Problemy zdrowotne
Skłonność do: nowotworów, dysplazji biodra, wrodzonych wad oczu. Przy kupnie rasy czystej – certyfikaty rodziców: Canine Eye Registration Foundation (brak wad oczu), Orthopedic Foundation for Animals (brak dysplazji). Sprawdzić też serce i chorobę von Willebranda (hemofilia). Częste alergie skórne – wymagają weterynarza.