Łapy springera – tyle samo uwagi co futer
Nawet przy regularnym rozczesywaniu łatwo o łapach. Pies nauczony tolerować pracę na łapach = prosty proces. Przerosłe łapy i pazury = problemy z chodem, stawami, przyczepnością. Pielęgnacja co kilka tygodni. Nauka = chwała + przysmaki.
Potrzebne narzędzia
- Nożyce z zaokrąglonymi końcówkami
- Nożyce 5-calowe tulipowe proste
- Grzywacz
- Dremel lub obcinaczki do pazurków
- Proszek styptyczny
- Przysmaki
Instrukcja krok po kroku
- Pozycja: Pies na plecy. Mały: podnieś, usiądź na podłodze, pies między nogami. Podkładka/podełko/ręcznik. Duży: pies na plecy przy kanapie/ścianie, obciążony z boku.
- Sierść między podpodeszwami: Małe nożyce zaokrąglone lub 5-calowe tulipowe. Łapę w dłoni, delikatnie rozłóż podpodeszwy, przytnij sierść. Krótka = lepsza przyczepność na śliskich podłogach/gruncie.
- Tył nogi nad górną podpodeszwą: Krótko – by nie dotykała gruntu. Rozczesaj wokół łap, uważaj na zmatowienia.
- Pazury: Dremel lub obcinaczki. Dremel łatwiejszy przy przyzwyczajeniu – mniejsze ryzyko żywoty. Obcinaczki ostrożnie, małe kawałki. Białe pazury = widoczna żywota, czarne = niewidoczna. Ucięcie żywoty = krew – proszek styptyczny pod ręką.
- Kształt łapy (pies stoi): Mały pies na stole podwyższonym. Nożycami wokół krawędzi łapy – linia łapy. Kształt owalny/lekko okrągły. Nie tnij nad pazurami, tnij wokół nich. Piórka między palcami OK (tylko wystawy).
Zadbane łapy i pazury = zdrowe spacery, dobre stawy, bezpieczna przyczepność.