Rasa i futer
Jamnik (dachshund) – „pies kiełbasa”, Niemcy, AKC od 1885. Przyjacielski, ciekawy, feisty (terierowate usposobienie). Trzy odmiany futra: gładkie, długowłosowe, szorstkowe. Wszystkie linieją, ale gładkofutrzaste – najmniej.
1. Jamnik gładkofutrzasty
Krótki, lśniący futer. Najłatwiejszy w pielęgnacji. Może mieć puszkowsze futer na podfutrze i ogonie – to nie wada, standard rasy. Kolory: biały, krem (jednolite), czarny ogon i pazury. Dwukolorowe, merle. Linieją najmniej, najłatwiej pielęgnować.
2. Jamnik długowłosy
Najbardziej elegancki, najwięcej pracy. Cichszy, przyjaźniejszy od rodaków. Powstały z krzyżowania z małymi spanielami – stąd słodki, zabawny usposobienie.
3. Jamnik szorstkowłosy
Z daleka jak gładki, ale: grube, szorste włosy na brwiach i brodzie. Tekstura jak u teriera (krzyżowanie z terierami). Temperament: żywy, ciekawy, uparty.
Psy słabo liniejące – alternatywa
Pudle nie linieją → mieszańce z pudlem (cockapoo, maltipoo, peekapoo) = „designer dogs”, słabo liniejące. Inne: teriery, spaniele wodne, charty afrykańskie, lhasa apso. Jeśli musisz mieć jamnika, a chcesz minimum linienia – wybierz gładkofutrzastego.